Wat wil Leterme?

Mogelijk met het advies van een handige reclamejongen en in elk geval met de welwillende hulp van de media werd ‘de saaie boekhouder’ omgetoverd tot een vlotte volksjongen. Yves die handjes schudt op mosselfeesten, wielerwedstrijden en muziekfestivals. Yves die garnalen pelt, of – een beetje verdwaald?- opduikt op de IJzerbedevaart, niets was te gek. Leterme was niet van het scherm te slaan. Hij was – om in het mediajargon te blijven – “de hype” van de voorbije zomer.

Hoe dat komt? De mensen hebben de buik vol van de goed-nieuws-show van Verhofstadt en co. Ze geloven geen barst meer van de beloftes en de niks-aan-de-hand-alles-onder-controle-praatjes. De bevolking spuwt paars uit. Ook in de media is het tij langzaam gekeerd. De paarsgroene en later paarse regering van Verhofstadt was aanvankelijk hùn gedroomde regering, hùn coalitie. Die werd in de pers dan ook lange tijd met onvoorwaardelijke liefde en toewijding bejubeld. Denk maar aan het gedoogbeleid voor drugs, de wel erg ruime euthansiewetgeving, het homohuwelijk en niet te vergeten … het vreemdelingenstemrecht. Buiten dat twijfelachtige palmares hebben Verhofstadt en zijn vrienden er niet veel van gebakken.

Het is duidelijk dat de populariteit van de CD&V vandaag eerder het resultaat is van de onvoorstelbare blunders van vooral de VLD, dan van de eigen sprankelende ideeën of verdiensten. Leterme staat – federaal – aan de zijlijn, kijkt toe hoe Verhofstadt zichzelf in de vernieling rijdt en hoeft de buit maar te incasseren. Leterme surft op het ongenoegen bij de bevolking en de journalisten willen dat immense ongenoegen kanaliseren richting CD&V. Niet uit overtuiging, maar in de wetenschap dat het gros van die stemmen anders naar het Vlaams Belang dreigt te gaan. En alles is beter dan dat, nietwaar…

Goed bestuur of lege doos?

Ook Steven Somers verbaasde zich in Het Laatste Nieuws (17.09.05) over de wedergeboorte van de christendemocraten. “ ‘We nemen onze verantwoordelijkheid, we zijn vooral bezig met goed bestuur’, het is een van de klassieke oneliners van Vlaams minister-president en CD&V-boegbeeld Yves Leterme. Niemand die weet wat dat precies inhoudt, maar niemand kan er tegen zijn.” De handig verpakte ‘no-nonsense-aanpak’ is een verademing na de paarse shownummertjes en lijkt ook aan te slaan bij de man- en vrouw in de straat. Maar zit er ook wat in die verpakking? “De C van CD&V staat stilaan voor politieke Constipatie. Waar blijven de frisse ideeën van de grootste beleidspartij in Vlaanderen. (…) Het acute gebrek aan frisse beleidsideeën en nieuwe maatregelen waarmee de kiezer straks de CD&V kan identificeren, kan niet blijven duren”, schrijft Steven Somers.

Inderdaad. Leterme werpt zich graag op als alternatief voor Verhofstadt, maar houdt over elk belangrijk dossier stijf de lippen op elkaar. De vraag is hoelang hij dat nog kan volhouden.

Perceptie

Het Vlaams Belang maakte deze week na één jaar Leterme de balans op van de Vlaamse regering. Een objectieve balans, zo moest zelfs Bart Brinckman ruiterlijk toegeven in De Standaard, want het is geen slecht rapport over de hele lijn. Wel was van bij de start duidelijk dat deze Vlaamse regering een regering was zonder een echt bezielend project, zonder een gemeenschappelijk doel en een gemeenschappelijke visie. Het bindende cement was en is het anti-Vlaams Belang-sentiment. We kunnen niet anders dan vaststellen dat ook voor Leterme de ‘perceptie’ dat ze ‘goed bezig’ zijn, belangrijker is dan de feiten. Veel beloftes en verwachtingen werden niet ingelost of bleven in de schuif van de goede voornemens steken. Zo is de wachtlijst in de gezondheidslijst niet weggewerkt maar onder Inge Vervotte nog gegroeid. En was Vervotte niet hét paradepaardje van de CD&V? De echte ommekeer blijft uit. Ook op economisch vlak. De werkloosheid in Vlaanderen stijgt en ook het aantal faillissementen is niet van aard om zegebulletins de ether in te sturen. Als het er op aankomt, ontbreekt het Leterme toch aan de nodige daadkracht.

Wat dat betreft lijkt Leterme niet weinig op zijn Nederlandse collega. Ook Peter Jan Balkenende kwam aan het roer op de puinhopen van paars. Ook hij heeft de hooggestemde verwachtingen niet kunnen waarmaken. In de Nederlandse pers wordt de premier smalend vergeleken met Harry Potter, al laat zijn toverformule het wat afweten. In de volksmond heeft men het al over “een bak ellende”… We vrezen dat het met Leterme wel eens dezelfde kant zou kunnen uitgaan.

Wetstraat 16

Wat wil Leterme? Het blijft een groot vraagteken. Zelf hult hij zich in het grote zwijgen. Maar ook op persoonlijk vlak dringt die vraag zich meer en meer op. Het heeft er alle schijn van dat Vlaanderen te klein is voor Leterme en dat zijn politieke ambities verder reiken. Is de Vlaamse regering zijn opstapje naar de Wetstraat 16? De toekomst zal het ongetwijfeld wel uitwijzen. In dat geval is de persoonlijke carrière van Leterme belangrijker dan de Vlaamse belangen.

Wij moeten ons niet veel illusies maken. Verhofstadt is eerste minister bij de gratie van Elio Di Rupo en de Waalse PS. Als Leterme straks eerste minister wordt, zal dat ook alleen maar bij de gratie van Di Rupo en de PS zijn. Di Rupo zal Verhofstadt inruilen voor Leterme van zodra hij weet dat de Waalse belangen en de belangen van de PS nog béter gediend zijn met Leterme en de CD&V dan met Verhofstadt en de VLD. Gevreesd en aangenomen mag worden dat de machtshonger van Leterme en zijn kartel en hun wil om in de nationale regering te geraken, vele malen groter zijn dan hun Vlaamse beginselvastheid.

“De regio’s moeten naar eigen inzicht hun inkomensbeleid, fiscaliteit, arbeidsrecht en werkgelegenheidsbeleid kunnen invullen om er uit te geraken. Het standpunt van CD&V is duidelijk: we treden niet toe tot een federale regering zonder dat die instrumenten worden overgeheveld”, zei Eric Van Rompuy stoer in een interview met De Morgen (17.09.05) Met alle respect, maar Van Rompuy lijkt wel op een Vlaamse muis die tegen de Waalse olifant ‘uit de weg, of ik bega een ongeluk’ brult. In de Waalse partijhoofdkwartieren rollen ze lachend van hun stoel. Had Yves Leterme zélf immers niet gezegd dat de CD&V niet in de Vlaamse regering zou stappen als de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde niet van de baan was? En was het niet Eric Van Rompuy die met luide trom in de pers verkondigde dat als de splitsing er niet tegen 1 januari 2005 zou zijn, er ook geen Vlaamse regering meer was?

Hoe beschamend die soap is afgelopen en hoe snel CD&V (én N-VA) hun steeds nieuwe ultimatums hebben ingeslikt, weet intussen iedereen. Aan de andere kant van de taalgrens zullen ze dus wel niet echt onder de indruk zijn.

De PS-staat

De CD&V eet van twee walletjes, maar ook dat is niet nieuw. In Vlaanderen slaan ze in duet met de N-VA luid op de Vlaamse grieventrommel. Tezelfdertijd roept Leterme in Wallonië “n’ayez pas peur” – Heb vooral geen schrik Waalse vrienden.

Terzake mag nog eens gewezen worden op het schijngesprek dat Leterme na de verkiezingen van 13 juni 2004 opvoerde met het Vlaams Blok. Nee, samenwerking zat er niet in, liet Leterme toen openlijk weten. Niet omdat het Vlaams Blok zogezegd een ‘racistische’ partij zou zijn, maar “omdat het Vlaams Blok de sociale zekerheid wil splitsen en daar kan geen sprake van zijn”. Of herinner u Hendrik Bogaert die na het alarmerende rapport van Waalse professoren – “de miljardentransfers van Vlaanderen naar Wallonië wiegen ons in slaap” – met het werkelijk geniale idee op de proppen kwam om die transfers nog wat op te voeren …

Deze week nog kwam de Parti Socialiste alweer in opspraak met een financieel schandaal in Charleroi. Het zoveelste op rij. Na de douche van Marie Arena, de gerechtelijke tussenkomst van Lizin en het gebruik van integratiefondsen om in Brussel (allochtone) stemmen te ronselen voor de PS. Voor Di Rupo komt de zaak uiterst ongelegen, maar niet alleen voor hem. Zowel Di Rupo als Leterme en de verzamelde pers hebben de laatste tijd geen moeite gespaard om ons aan het verstand te brengen dat de PS veranderd is en dat het roer in Wallonië wordt omgegooid. Al die inspanningen zijn verloren moeite geweest. Het moet nu toch wel duidelijk zijn. “Le PS nouveau, n’est pas encore arrivé”. Corruptie zit ingebakken in de machtsstructuur die de PS de afgelopen decennia heeft uitgebouwd in Wallonië. Charleroi is geen uitschuiver. Corruptie is de aard van het beestje!

Misschien hebt u onze altijd minzame vriend Bart De Wever onlangs ook horen zwetsen dat het beruchte cordon sanitaire tegen het Vlaams Belang niet de schuld is van de traditionele partijen, maar … van het Vlaams Belang zelf. Dat is de nieuwe mantra van de pers en het Belgische establishment en De Wever kakelt het enthousiast na. “Het Vlaams Belang is het stoute kindje van de klas en moet eerst maar eens bewijzen dat het braaf is geworden”. Bart vergist zich. Niet het Vlaams Belang, maar de Parti Socialiste is het stoute kindje van de klas! Wij hebben alleen maar stoute dingen gezégd, dingen die de anderen niet graag horen maar die daarom niet onwaar zijn. De PS daarentegen plundert nu al jaren het geldkoffertje van de klas, maar niemand maakt er enig bezwaar tegen dat ze nog altijd op de eerste rij zitten. Ook de N-VA heeft er geen problemen mee om straks met de maffiabende van de PS in de koffer te duiken. Zeg nu zelf: dat mooie verhaaltje over ethische principes en politiek fatsoen stinkt toch uren in de wind!

Leterme en de CD&V werpen zich graag op als de reddingsboei, het enige alternatief. Maar de echte ommekeer zal er nooit komen zolang de Parti Socialiste de lakens uitdeelt in dit land.
Heeft meester Leterme de moed on dàt stoute jongetje eindelijk eens een pak voor de broek te geven en in de hoek te zetten?

Frank Vanhecke
1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...