Vrije meningsuiting afgeschaft

België wordt meer dan ooit gecontesteerd, en meer en meer op een zakelijke manier, vanuit een rationele en economische hoek. Dit is gevaarlijk voor dit land en dus worden de oude beproefde onderdrukkingstechnieken bovengehaald: intimidatie, en als het niet helpt, Berufsverbot, pure broodroof dus. Zo schrijft Luc Standaert in Het Belang van Limburg (09.12.2005) naar aanleiding van het gedwongen ontslag van McKinsey-topman Herman De Bode: “Wie dacht dat ontslag omwille van een overtuiging iets uit de tijd van priester Daens was, moet nu zijn mening herzien (…) Maar Herman De Bode, tot eergisteren topman van het adviesbureau McKinsey in de Benelux, is even goed zijn functie kwijt (…) In feit werd hij tot ontslag gedwongen omdat die ‘outing’ (het onderschrijven van een ‘manifest voor een onafhankelijk Vlaanderen’) tot een ‘stroom van kritische reacties’ leidde, niet in het minst van cliënten.”

Voor de volledigheid voegen we er nog aan toe dat het adviesbureau McKinsey (dat wereldfaam geniet) in geen enkele mate werd ingeschakeld in de redactie van het ‘manifest’. Maar reeds op 8 december 2005 kon men in Le Soir vernemen dat de reacties in Wallonië scherp waren en dat er een heuse campagne tegen Herman De Bode was opgestart. Als we vermelden dat bijvoorbeeld ook het Waalse gewest klant is bij het adviesbureau, dan weet je onmiddellijk uit welke richting de storm opstak. Gewoon omdat hij de toegevoegde waarde van het vermolmde Belgische model in twijfel trok, werd zijn positie onhoudbaar, het gevolg van agressieve verklaringen van bepaalde kringen die onder meer de commerciële belangen van McKinsey dreigden schade toe te brengen.

In dit land is het nu voor iedereen duidelijk: bepaalde meningen kan en mag men niet uiten. We leven in een totalitaire maatschappij, als de vrije meningsuiting op deze manier wordt afgeschaft. En het is al even duidelijk dat het “verbod” enkel en alleen op de Vlaamse onafhankelijkheidsgedachte slaat.

De verbijstering in Vlaanderen is groot. Zo zegt Theo Erauw, voorzitter van KPMG België, “dat iedereen recht heeft op een persoonlijke opinie en het uiten ervan” en nog: “Wij zijn geen communistische maatschappij die probeert de mensen de mond te snoeren” (De Standaard, 09.12.2005). Mathias Danneels in Het Nieuwsblad is zo mogelijk nog scherper: “De lijst is eindeloos. Dat de B van België beter door de A van Absurdistan wordt vervangen, is weer eens bewezen.”

Absurdistan is nog plezant, maar dit België is gevaarlijk, want het krijgt totalitaire trekken. Is het niet erg verwonderlijk dat de Liga voor de Rechten van de Mens zich zo stil houdt? Deze Liga die bij elk zogenaamd islamofoob of islamkritisch geluid de oren spitst en met banbliksems dreigt, houdt nu wel zeer erg de mond gesloten. Zou het misschien kunnen dat Remi Vermeiren, oud-topbankier van KBC, gelijk heeft, als hij in De Tijd verklaart: “Is het normaal dat de gedachtewisseling niet fair en ten gronde kan gevoerd worden of is men bang voor het resultaat van dergelijk debat?”

Zo is onmiddellijk ook de vraag van bepaalde journalisten beantwoord, waarom de denkgroep zoveel ‘oud-topmannen’ bevat: het is levensgevaarlijk om aan België te twijfelen en die twijfel op papier te zetten.

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...