Verkiezingscolumn: Hoofddoeken – de maskers vallen af

Het kan snel gaan in de politiek. Gisteren ben je nog onaantastbaar en word je door progressief Vlaanderen heilig verklaard, een half jaar later donder je al van je voetstuk. Of word je uitgespuwd door je achterban, het clubje van ‘weldenkende’ BV’s, partijgenoten en opiniemakers. Het overkomt dezer dagen niemand minder dan Patrick Janssens, de held van links Vlaanderen en burgemeester van Antwerpen.

Oorzaak van alle heibel is het omstreden ‘hoofddoekenverbod’ voor stadsambtenaren die achter het loket staan en in contact komen met het publiek. Janssens had in zijn boekje al gepleit voor strikte neutraliteit. Maar nee, dat had hij – wijselijk – niet met zoveel woorden gezegd toen hij in de aanloop naar de verkiezingen de Antwerpse moskees afdweilde om er stemmen te ronselen…

Patrick Janssens heeft zijn overwinning op 8 oktober trouwens in niet geringe mate te danken aan die vele allochtone stemmen. Die massale steun krijgt Janssens nu als een boemerang terug in het gezicht. Dat de allochtonen bij de vorming van het nieuwe stadsbestuur en schepencollege uit de boot vielen, zorgde al voor behoorlijk wat wrevel en het hoofddoekenverbod doet het sudderende potje overkoken.

Gelukkig maar. Want na de beschamende mediavertoning over de vermeende ‘kanseliersverkiezingen’, gaat het – eindelijk – niét om personen maar om standpunten. De hoofddoekenkwestie is een nationaal verkiezingsthema geworden. En zo gaat het plots dan toch om een thema dat door de traditionele partijen en de bevriende media tot nu toe angstvallig uit de verkiezingsstrijd was gehouden: vreemdelingen en integratie…

SP.A in lastig parket

De hoog oplaaiende discussie brengt de SP.A in een lastig parket. De voorbije jaren hebben ze alles op alles gezet om het de allochtone kiezers naar de zin te maken. Een strategische keuze om de bressen te dichten die de in de steek gelaten en weggelopen autochtone kiezers hadden achtergelaten. Vissen in het vijvertje van de allochtone kiezers loonde. Maar nu komt loontje om zijn boontje… De partij durfde nauwelijks nog stelling te nemen in het integratiedebat en zwichtte steeds vaker voor de eisen van radicale moslims.

En àls de partij dan toch een keer stelling neemt, zit het er meteen bovenarms op. Niet alleen met allerlei allochtone organisaties, maar ook intern. Anissa Temsamani en Freya Vandenbossche noemden het Antwerpse ‘hoofddoekenverbod’ een dwaasheid en een communicatiefout. Johan Vande Lanotte vreest voor een electorale afstraffing. Tja, de brave, kleine man zijn ze al kwijt en als straks ook nog de allochtone kiezers afhaken…

CD&V blaast warm en koud

De hoofddoekenkwestie zorgt niet alleen bij de SP.A voor een gevaarlijke spreidstand. Ook bij CD&V blazen ze – traditiegetrouw – warm en koud. Liet voorzitter Yves Leterme in een interview nog stoer verstaan dat ook hij voorstander was van een strikte neutraliteit bij de overheid en dus een hoofddoekenverbod, dan klinkt dat bij Nahima Lanjri totaal anders. Lanjri is het allochtone stemmenkanon van CD&V en staat op de tweede plaats voor de Senaat. Lanjri die ooit campagne voerde met de merkwaardige slogan ‘Ga eens lekker vreemd’, vindt zo’n hoofddoekenverbod maar niks. Zij pleit voor het Engelse model, waar agenten zelfs met tulband of hoofddoek aan de slag kunnen.
U merkt het: bij CD&V is het voor elk wat wils.
Nee, dan is Groen! tenminste duidelijk…

Groen! De maskers af…

Als er één goeie kant is aan heel de hoofddoekendiscussie, is het wel dat de partijen kleur moeten bekennen. En dat hebben de ‘groenen’ (?) blind en enthousiast gedaan. Meryem Almaci en Mieke Vogels togen de straat op en gingen in Antwerpen affiches plakken met een allochtone vrouw (en verkiezingskandidaat) mèt hoofddoek en de slogan: “Hoofddoek of niet? De vrouw beslist”. Tja, was het maar waar…

“De vrouw beslist”. Wat een perfide leugen is dat! Maar na de halve waarheden en hele leugens die Groen! en de media dezer dagen over de hoofden van de kiezer uitstorten in de klimaathysterie, moet dat er ook nog wel bij kunnen, moeten ze daar gedacht hebben.

‘Progressief Vlaanderen’ of wat door voor wil doorgaan, werpt zich vandaag op als fanatiek verdediger van de islamitische hoofddoek. Als verdediger van de moslima’s die perse een hoofddoek willen dragen, altijd en overal. En niét als verdediger van die ontelbare moslima’s die géén hoofddoek willen dragen, die bedreigd, bespuwd, uitgescholden of aangerand worden omdat ze geen hoofddoek dragen. Het is niet de eerste keer dat links Vlaanderen zich een trouwe bondgenoot toont van de conservatieve, radicale islam.

Het gaat natuurlijk om veel meer dan een lapje stof. Net zoals het bij de discussie over halalvoedsel op scholen niet gaat om de volksgezondheid. Net zoals het bij de eis voor aparte zwemuurtjes voor vrouwen niet om sport gaat. Of net zomin als het bij de rel om de Deense spotprenten niet gaat over het gevoel van humor. Het gaat om de vraag of allochtonen bereid zijn om zich aan te passen en in te passen in onze samenleving. Het is duidelijk waar Groen! staat. Zij blijven koppig weigeren eisen te stellen aan vreemdelingen die beroep doen op onze gastvrijheid. Of zoals Jos Geysels het ooit zei: “Vreemdelingen moeten zich niet aanpassen, de Vlamingen moeten zich maar eens dringend aanpassen aan de multiculturele samenleving…”

Wie op 10 juni voor Groen! stemt, moet achteraf niet komen klagen. Wie Groen! stemt, kiest niet alleen voor een ‘klimaatminister’, maar ook en vooral voor de legalisatie van (soft)drugs. Voor een nieuwe regularisatiegolf voor illegalen. Voor hoofddoeken. Voor méér immigratie en dus minder integratie. De vraag is maar of het dàt is wat de Vlaamse kiezer wil.

Frank Vanhecke
1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...