STRENG MAAR RECHTVAARDIG

“Als doodzwijgen niet helpt, en er op kloppen ook niet, laat ons er dan maar op kloppen. Dan hebben we er tenminste nog plezier aan”… Dat en niets anders verklaart de gretigheid waarmee politici en persjongens – na een periode van oorverdovende stilte over het Vlaams Belang – zich plots op de tussenkomst van kamerlid Guido Tastenhoye in een concreet dossier van asielzoekers hebben geworpen. Daarbij wordt de waarheid met zichtbaar genoegen geweld aangedaan. “Er is lang aan getwijfeld, maar het staat nu vast. Sommige Vlaams Belangers hebben wel degelijk een hart”, schrijft Luk Van der Kelen in Het Laatste Nieuws. “Er is maar één probleem: ze mogen het van voorzitter Vanhecke en boegbeeeld Dewinter vooral niet laten zien”. Wat een onzin. Natùùrlijk hebben Vlaams Belangers een hart. Ik heb er een, Guido Tastenhoye heeft er een, en Filip Dewinter heeft er een. Al onze parlementsleden en 1 miljoen kiezers hebben een. Maar daar gaat het niet om.

Het gaat er om dat ons land, net als elk ander land in Europa, nood heeft aan een duidelijk asielbeleid. En dat staat of valt – of men dat nu leuk vindt of niet – met een menselijk maar krachtdadig uitwijzingsbeleid. Politieke vluchtelingen hebben recht op asiel, maar wie niet in aanmerking komt voor een erkenning moet aan het einde van de procedure wel terugkeren. Dat mag hard of zelfs onmenselijk lijken, maar dat is het niét. Wie een ander beleid voorstaat, ondermijnt niet alleen het asielrecht maar ook onze welvaart en sociale zekerheid, en speelt alleen maar in de kaart van een gewetenloze maffiabendes die grof geld verdient aan de ellende van asielzoekers.

Geheime agenda

Ja, in concrete gevallen kan men soms het hart laten spreken, maar het is niet in het belang van ons land noch in het belang van de asielzoekers zelf om het beleid te laten leiden door emoties.

Al een hele tijd wordt er in het moeilijke en vaak verscheurende asieldebat alles aan gedaan om de emotie te laten winnen van het gezond verstand. Zo voeren de media met de regelmaat van een klok de schrijnende gevallen op van asielzoekers en illegalen die hier al jaren wonen, goed of soms alleen maar schijnbaar goed zijn geïntegreerd en die plots met een uitwijzingsbeleid worden bedreigd. Terwijl andere illegalen vaak ongemoeid worden gelaten.

Beelden van Nederlands sprekende of huilende kinderen spreken tot de verbeelding. Maar het gaat om veel meer dan dat. Sommige opiniemakers, actiecomités, advocaten en de legalisatielobby houden, er een geheime politieke agenda op na. Ze gebruiken de tragische en uitzonderlijke gevallen als een koevoet om de bestaande wetgeving uit te hollen.

Het zondebokmechanisme

“Punt is natuurlijk dat het asielbeleid in alle Europese landen al jaren achter de feiten aanholt”, schrijft Luc Rademakers in Gazet van Antwerpen. Dat falende asielbeleid is niet onze schuld, al vergeten de meeste commentatoren in hun blinde ijver om de ‘barbaren’ van het Vlaams Belang te lijf te gaan er dat even bij te vertellen.

Rademakers, altijd op de eerste rij als er naar het Vlaams Belang geschopt of gespuwd wordt, bakt het helemaal bruin in Gazet van Antwerpen: “Verlammend voor het realiseren van een duidelijk en hanteerbaar asielbeleid was zeker de overdreven kille focus vanwege extreem-rechts (?) in West-Europa. Dat bevroor het probleem en maakte het beleid nog meer vleugellam.” Lap, als we het niet gedacht hadden. Het asielbeleid deugt niet en dat is niet de schuld van de regering maar van ons! We hebben nog een paar maanden te gaan voor de verkiezingen en het zou ons niet verbazen mocht de huurling van Steve Stevaert straks in zijn Gazet schrijven dat het gat in de ozonlaag en de opwarming van de aarde ook het werk is van ‘extreem-rechts’…

Draait er iets verkeerd in dit land? Schuif het dan maar in de schoenen van het Vlaams Belang, dat doet het altijd. In pers en politiek toch, in de stembus wat minder… Zo werd het Vlaams Blok door politiek, media en gerecht uitgeroepen tot zondebok voor de mislukte integratie en na een schijnproces veroordeeld. Maar de Vlaamse kiezer is gelukkig slimmer dan dat en heeft zich niet laten vangen aan het racisme-etiket dat we ten onrechte kregen opgespeld

‘Shoot at random’

Onze tegenstanders hebben bloed geroken en het liet zich raden dat ze het zware geschut zouden boven halen om de partij onder vuur te nemen. Daarbij wordt in het wilde weg geschoten – ‘shoot at random’…

“De menselijke reactie van een Belanger vloekt met het extreem-rechtse (?) vreemdelingenhatersprogramma van het duo Dewinter-Vanhecke”, sneert Luk Van der Kelen, die we dikwijls al beter geïnspireerd wisten. “Tastenhoye heeft met zijn spontane reactie aangetoond dat de ideologie van zijn bazen in de realiteit onuitvoerbaar is en botst met elk menselijk rechtvaardigheidsgevoelen”.

Mogen we Luk Van der Kelen er op wijzen dat ons vreemdelingenprogramma vandaag nauwelijks verschilt van het regeringsbeleid in Nederland – vooral onder impuls van Rita Verdonk, de liberale minister van vreemdelingenzaken. Van der Kelen moet toch eens uitleggen wat daar ‘hatelijk’ of ‘extreem-rechts’ aan is…

“Net als Guido Tastenhoye zou geen mens begrijpen dat ons land een gezin zes jaar lang aan het lijntje houdt tot het volledig geïntegreerd is in onze samenleving, en dan nog zou worden teruggestuurd naar een dictatuur waar het geen enkele toekomst heeft”, gaat Van der kelen verder. Om er tot slot aan toe te voegen dat het wel bijzonder cynisch is “dat Dewinter en Vanhecke dat zelf zeer goed weten, maar toch de samenleving blijven vergiftigen (?), enkel en alleen voor het gewin van een paar duizend stemmen meer”. Hoe het ene met het andere te rijmen valt, is niet meteen duidelijk. Maar Luk Van der Kelen is niet de enige die zich verslikt in zijn argumentatie.

Ook Guido Vanpraet schrijft in het Nieuwsblad dat “het incident bewijst dat het ongenuanceerde standpunt van het Vlaams Belang botst met de menselijkheid”. Sommigen zullen het wel nooit begrijpen – omdat ze het niet willen begrijpen – maar het partijstandpunt is niet onmenselijk, maar even genuanceerd als duidelijk.

Menselijkheid

Streng maar rechtvaardig. Rechtvaardig en grootmoedig als het kan, streng waar het moet. Dat is altijd de rode draad geweest van ons vreemdelingen- en asielstandpunt. En wat dat betreft moeten we onze tegenstanders in pers en politiek betreft teleurstellen: al onze parlementsleden denken er net hetzelfde over.

Het siert Guido Tastenhoye dat hij mee wou zoeken naar een menselijke oplossing voor het gezin uit Kazachstan, maar het is niet de taak van politici – en zeker niet van het Vlaams Belang – om tussen te komen in gevoelige en concrete dossiers. De wet moet nageleefd worden, maar wij hebben ons nooit verzet tegen uitzonderingen. Waar wij ons wel tegen verzetten is dat de huidige bepalingen veel te ruim en niet eenduidig worden geïnterpreteerd.

Vuile oorlog

Wat in de pers niet of nauwelijks aan bod kwam (behalve in zakenkrant De Tijd), is de partijpolitieke achtergrond van de storm in het spreekwoordelijke glas water. Guido Tastenhoye was met het dossier naar de burgemeester van Schoten getrokken en die gooide het daarop in de pers. Burgemeester Hendrickx (CD&V) voert in Schoten een coalitie aan van CD&V, VLD en SP.A en die club is beducht voor een doorbraak van het cordon sanitaire na de verkiezingen van 8 oktober.

Het Vlaams Belang is de grootste partij in Schoten en behaalde er in 2000 (gemeenteraadsverkiezingen) 24,5 %, in 2003 (federale verkiezingen) al 27,5 % en in 2004 (verkiezingen voor het Vlaams Parlement) 34,3 %. U snapt het plaatje.

In dat plaatje past trouwens ook het opgeblazen verhaal over de zogezegde ‘bouwovertreding’ van Marie-Rose Morel. U ziet hoe vuil het spel gespeeld wordt. De zogezegde ‘democratische’ partijen voelen zich dus niet te beroerd om een hulpbehoevend gezin asielzoekers voor hun karretje te spannen in een poging om het Vlaams Belang schade toe te brengen. Dàt is pas cynisch.

“Meeuwen op het stort”

Politieke en perscommentaren bulken van de hypocrisie. Zo verweet Maya Detiège ons ‘kazakkendraaierij’. Hoe grappig, heeft ze dat zelf gevonden? Mogen we haar even herinneren aan de uitspraak van Louis Tobback die asielzoekers ooit vergeleek met “meeuwen op het stort”? In een interview met Humo deze week, zegt Tobback daarover: “Ik vraag me nog altijd af wat daar zo fout aan was. Ik had het toen over Ghanezen die in ons land aankwamen met het adres van een OCMW op zak.” Tobback blijft bij zijn standpunt. “Een meeuw hoort zijn vis te vangen in de Noordzee of de Schelde. Als hij zich begint te voederen en voort te planten op de Hooge Maey – buiten zijn biotoop dus – krijg je problemen”. Hallo, mijnheer De Witte en het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding? Is er nog plaats in uw schoendoos waar gij driftig niet politiek-correcte uitspraken van het Vlaams Belang verzamelt in afwachting van een nieuw politiek proces?

“Er ontstaan gewoon problemen als hier mensen arriveren die hun dagen in ledigheid doorbrengen en niet de bedoeling hebben te werken. Ik begrijp nog altijd niet waarom het racistisch zou zijn dat te zeggen”, aldus Tobback. Wij begrijpen dat ook niet. En we begrijpen nog minder waarom dat géén racisme is als Tobback het zegt, en wél als wij het zeggen…

Het Vlaams Belang spreekt met twee gezichten, sprong Patrick Dewael op de kar. Dewael verklaarde onlangs dat de betoging voor een ‘humane amnestie voor illegalen’ en de oproep van de Antwerpse bisschop hem met “een gewetensprobleem” hadden opgezadeld. Dewael: “Kan ik mensen die jarenlang doelbewust de wet overtreden door hier illegaal te verblijven belonen, terwijl mensen die vrijwillig en spontaan vertrekken daarmee in feite gestraft worden?” Dewael vergeet er gemakshalve bij te vertellen dat de eerste regering-Verhofstadt meer dan 50.000 illegalen regulariseerde en dus beloonde voor hun onwettig verblijf in dit land. Over twee gezichten gesproken…

Journalisten die krampachtig proberen om een wig te drijven in het Vlaams Belang zullen van een kale reis thuiskomen. Ze hoeven bij ons ook niet op zoek te gaan naar een vermeende ‘spreidstand’, terwijl die bij andere partijen zo vaak voor het rapen ligt. Laat ze dààr maar eens gaan kijken. En soms moeten ze het niet eens zo ver te zoeken. Een kritische blik in de eigen redactie of in de spiegel zou vaak al volstaan…

Ons standpunt en onze partijlijn zijn onveranderd hetzelfde: streng maar rechtvaardig!

Frank Vanhecke
1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...