S.O.S. DEMOCRATIE

Terwijl het vrije Westen zich in toenemende mate zorgen begint te maken over het optreden van ex-KGB-chef Poetin tegen de Russische oppositie, glijdt België onder Verhofstadt en de Parti Socialiste steeds verder af naar een semi-dictatoriaal regime. Een regime waar andersdenkenden “met álle middelen” – zoals de socialist Louis Tobback ooit aangaf – onschadelijk mogen gemaakt worden.

Nieuwe repressie

De repressie is terug. En dat is heus geen overdrijving. Leden en kandidaten van het Vlaams Belang worden uit hun vakbond gesmeten. Een poetsvrouw in Vilvoorde zag hoe een mondelinge overeenkomst met haar nieuwe werkgever werd opgezegd nadat die erachter was gekomen dat zij op 8 oktober op een lijst van Vlaams Belang had gestaan. Een afwijkende politieke overtuiging is in dit land een misdrijf geworden. Het gaat een vaart in de ‘open samenleving’ van Guy Verhofstadt…

Incivieken

In de Kamer werd deze week gedebatteerd over een nieuw luik in de beruchte ‘anti-racismewet’. Dat moet ervoor zorgen dat zogenaamde ‘onwaardige burgers’ niet meer kunnen kiezen of verkozen worden. ‘Onwaardige burgers’, in de donkere repressiedagen na WO II noemde men dat ‘incivieken’, ‘zwarten’, ‘collaborateurs’. Vandaag noemt men het gemakshalve ‘racisten’. Een simpele veroordeling na een showproces volstaat dan om de kopstukken van de partij politiek te liquideren.

De wet-Onkelinx vormt het sluitstuk van de genadeloze en vuile oorlog die het paarse regime en vooral de Parti Socialiste voert tegen de Vlaamse onafhankelijkheidspartij Vlaams Belang.
Gerolf Annemans spreekt van “een drietrapsraket van de PS tegen de grootste partij in Vlaanderen”. De eerste trap was de beruchte ‘antiracismewet’, die werd bijgeschaafd tot het mogelijk was om het Vlaams Blok te veroordelen. De tweede trap is de aangepaste wet op de partijfinanciering die het mogelijk moet maken om het Vlaams Belang financieel droog te leggen. De gerechtelijke procedure daartoe loopt al voor de Raad van State. En de derde trap komt er aan: de wet om iedereen die veroordeeld wordt wegens zogenaamd ‘racisme’, zijn burgerrechten te ontnemen.

‘Racisme’ als alibi

Tot op vandaag is nog niemand van het Vlaams Belang persoonlijk veroordeeld wegens ‘racisme’. Maar als het van Laurette Onkelinx en haar corrupte maffiabende van de Parti Socialiste afhangt, zal dat wellicht niet meer lang op zich laten wachten. “Er lopen al een paar klachten tegen mij, Filip Dewinter en Frank Vanhecke”, zegt Gerolf Annemans in Het Laatste Nieuws – overigens de enige krant die aandacht besteedt aan de zaak. “Het is een klein kunstje om ons binnen de zes maanden een veroordeling aan te smeren, waarna ze ons vijf of tien jaar onze politieke rechten kunnen afnemen.”

Het laat zich raden dat tegenstanders van het Vlaams Belang hun voorspelbare nepargument weer uit de kast zullen halen. ‘Waarom voelt het Vlaams Belang zich aangesproken? Als de kopstukken van de partij geen ‘racistische’ uitspraken (meer) doen, hebben ze toch niks te vrezen’… Ach, u kent die goedkope praatjes wel. Het probleem is dat je in dit land helemaal geen racistische uitspraken moet doen, om in het beklaagdenbankje te belanden én toch veroordeeld te worden. Zo werd het Vlaams Blok de facto verboden na een juridisch zeer betwistbaar vonnis. Op basis van uitspraken, standpunten en voorstellen… die niemand minder dan Guy Verhofstadt ooit nog in zijn eerste Burgermanifesten had opgeschreven of die vandaag in onze buurlanden gewoon regeringsbeleid zijn. Zegt dat niet genoeg?

Wij voelen ons dus helemáál niet aangesproken of schuldig als het over racisme gaat. En daar gaat het trouwens niét over! De nieuwe wet is er vooral – zoniet uitsluitend – op gericht om het Vlaams Belang te stigmatiseren, te demoniseren en tot slot te liquideren.

Met steun van VLD, SP.A en Spirit

De Parti Socialiste wou het wetsontwerp nog voor 10 juni door het parlement jagen. Maar dat feestje gaat, dankzij dapper filibusteren van onze fractie in de Kamer niet door. Het waarom van de PS-ijver is duidelijk. De politieke discussie is een handige bliksemafleider voor de talloze corruptieschandalen waarin de PS verwikkeld is, en waarin nu ook Elio Di Rupo zelf voor het eerst opduikt. En daarnaast is het wetsontwerp natuurlijk dé manier om eindelijk komaf te maken met die verdomde separatisten in Vlaanderen.

Het voorstel van Onkelinx krijgt aan Vlaamse kant trouwens de steun van VLD, SP.A en Spirit. Regeringskringen lieten weten dat de regering “onverkort” achter het ontwerp staat. “We hebben daar in de regering een akkoord over.” Verhofstadt legt de PS geen strobreed in de weg, het is zijn enige kans op een verlengd verblijf in de Wetstraat 16, de ambtswoning van de eerste minister. Die had – u zal het zich nog wel herinneren – bij zijn aantreden gezworen dat het succes van zijn regering mocht afgemeten worden aan het terugdringen van het Vlaams Belang. Dat plan werd geen succesverhaal en liep te pletter op de stembus. En dus moet het maar met andere middelen. Met politieke processen en DDR-praktijken. De PS en de politieke huurlingen van de Belgische magistratuur doen het vuile werk.

Politiestaat België

En het houdt niet op met de straks alweer aangescherpte anti-racismewet. Op tafel ligt een wetsontwerp dat onze democratie zo mogelijk nog meer bedreigt en waarbij de Staatsveiligheid en de Militaire Inlichtingendienst verregaande bevoegdheden krijgen.

“Als dit alles wet wordt, komt de politiestaat eraan”, waarschuwt Mark Grammens (Journaal, 12.04.07) als eenzame klokkenluider in een woestijn van mediastilte. Straks zullen de inmiddels in aantal fors uitgebreide agenten van de Staatsveiligheid zowat alles mogen doen wat niet mag (of hoort) in een democratie. Ze zullen alle gesprekken mogen afluisteren, brieven mogen openen, woningen mogen doorzoeken (zonder bevel tot huiszoeking, ook ’s nachts en in afwezigheid van de bewoners), banken kunnen verplichten om hun alle gegevens te verstrekken over al wie ze maar willen, ze mogen diefstallen plegen, door het rood licht rijden, huizen kraken, een valse identiteit aannemen, nepfirma’s oprichten, valse facturen uitschrijven, eigenlijk alles, behalve mensen ter plekke doodschieten, en per toeval kan dat dan waarschijnlijk nog (‘zelfverdediging’).”

Dat alles onder de vlag van “de strijd tegen het extremisme”. Maar, aldus Grammens, “wat dat is, wordt niet gezegd. Kortom, het is alles wat de staat niet zint.” Dat wordt dus een “politieke politie”, in dienst van het hof en het Belgische establishment.

Wie in het verleden getuige was van de wijze waarop de politie meermaals het vreedzame protest van Vlaamse manifestanten brutaal uit elkaar heeft geslagen, weet wat er ons te wachten staat.

Stalinistische staatsgreep

Een kat in het nauw, maakt gekke sprongen. Het moet zijn dat de RTBf-uitzending over Vlaamse onafhankelijkheid, het geruchtmakende Warande-manifest en de groeiende steun voor de onafhankelijkheidsgedachte in hoge economische kringen in Vlaanderen voor regelrechte paniek hebben gezorgd. België, de monarchie en de PS-staat zijn in gevaar en dus worden alle kanonnen in stelling gebracht om de nakende boedelscheiding alsnog te verhinderen.

De Morgen – zoals bekend niet meteen een supporter van het Vlaams Belang – publiceerde op 31 maart een artikel waaruit blijkt dat niet alleen de betrokken ministers maar ook bijna het hele topkader van de Staatsveiligheid intussen bestaat uit PS-creaturen.
Mark Grammens: “Dit is dus een bastion van de Parti Socialiste binnen een staat die onder paars al zo goed als volledig in handen is gevallen van diezelfde PS, nauw verweven, zoals elkeen weet, met het Hof, de vakbonden en alle instanties die voordeel hebben bij het ongehinderd voortbestaan van de Belgische status quo…”
De toestand is erg en zo alarmerend dat de Franstalige liberale senator Christine Defraigne spreekt van “een stalinistische machtsgreep” van de PS.

De oorverdovende stilte op het mediafront over deze verontrustende ontwikkelingen geeft aan hoe erg het is gesteld met de democratie in dit land, met de kritische berichtgeving, met de slaafse onderdanigheid van het gros van journalisten ten aanzien van België en het paarse regime. De ‘open samenleving’ en de ‘modelstaat’ van Guy Verhofstadt vertoont steeds meer autoritaire trekjes.

Verzet

De wet-Onkelinx zit voorlopig weer even in de koelkast, maar wij maken ons geen illusies. Het is een jachttrofee die de Parti Socialiste kost wat kost nog in haar kast wil zetten. De toestand is dramatisch, maar wie denkt dat wij morgen de witte vlag gaan hijsen of ons hoofd gewillig op het kapblok van het Belgische regime zullen leggen, vergist zich. Onze tegenstanders zijn nog niet van ons af. Het Vlaams Belang gaat de komende weken en maanden hardnekkig en vastberaden in het verzet en zal alle democratische en juridische middelen in de strijd werpen om ons en uw recht op vrije meningsuiting te verdedigen. Van het filibusteren tegen het wetsontwerp in Kamer en Senaat, tot een klacht bij het Hof van Straatsburg toe, als het moet.

Maar eerst is het woord aan de Vlaamse kiezer. Op 10 juni kan het volk de machthebbers opnieuw duidelijk maken dat het niet moet weten van muilkorfwetten, politieke processen, of een tricolore politiestaat. Onze boodschap is klaar en duidelijk: een stem voor het Vlaams Belang is meer dan ooit een stem voor vrije meningsuiting, voor democratie en dus voor Vlaamse onafhankelijkheid.

Frank Vanhecke
1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...