PS-MAFFIA DROOGLEGGEN

In maart werd de zogenaamde ‘droogleggingswet’ in de Senaat goedgekeurd. De zoveelste wet in een lange rij die door de zogenaamde ‘democratische’ partijen werd uitgetekend èn goedgekeurd, met maar één doel voor ogen: de democratische oppositie de mond snoeren. Amper drie maanden na verschijning in het Staatsblad is het dus zo ver. De bevoegde Controlecommissie heeft zopas besloten een klacht neer te leggen bij de Raad van State.

België wordt DDR-staat

In een normale democratie werkt de besluitvorming met meerderheden. Voor een eenvoudige meerderheid volstaat de helft van de stemmen plus één. Soms heeft men een bijzondere meerderheid nodig of twee derde van de stemmen. Of – typisch Belgisch – een ‘dubbele meerderheid’, een meerderheid dus binnen elke taalgroep. Dat laatste is al een aanfluiting van de democratische principes, want het zorgt ervoor dat de Franstaligen elke Vlaamse eis bij voorbaat kunnen afschieten. Maar het kan nog straffer. Voor het in gang zetten van de ‘droogleggingsprocedure’ volstaat in de bewuste commissie immers een minderheid van zeven op twintig stemmen. Democratie op zijn Belgisch…

Politicoloog Carl Devos heeft overigens ernstige bedenkingen bij de procedure zelf: “Het is wat raar dat een partij kan beslissen om een andere partij voor de rechtbank te brengen. Normaal is dat de taak van de magistratuur. Nu is het een concurrent, een andere politieke partij. Dat ondergraaft de geloofwaardigheid.”

Onder het bewind van Verhofstadt en Di Rupo wordt België meer en meer een staat met bedenkelijke DDR-allures. Een staat die de rechtbank inschakelt om andersdenkenden het zwijgen op te leggen.

Is al wie bang is nu ‘racist’?

Wie een hond wil slaan, vindt gemakkelijk een stok. De spreekwoordelijke stok is in dit geval een vraaggesprek met Filip Dewinter in “The Jewish Week” in New York. De pers verknipte het interview tot dat ene woord: “islamofoob”. Terwijl de uitspraak in zijn juiste context heel wat genuanceerder is. De journalist vraagt zich af of joden wel kunnen stemmen voor een ‘xenofobe’ partij. Antwoord van Dewinter: “Ik zou het woord xenofobie niet gebruiken. Als het absoluut om een fobie moet gaan, laat het dan een islamofobie zijn. De islamisering van Europa is beangstigend. Als dit historische proces zich verderzet, dan zullen de joden de eerste slachtoffers zijn.”

Wat een heisa. En dat allemaal om dat éne woord: islamofoob. Het is waar dat het woord ‘fobie’ onder druk van de linkerzijde een foute bijklank heeft gekregen van haat, maar in zijn oorspronkelijke betekenis gaat het niet om haat maar een sterke angst. En kan men angst bij wet verbieden?

Zelfs Yves Desmet – niet meteen de beste vriend van het Vlaams Belang – ziet het dwaze van de situatie in (De Morgen, 1 december 2005): “Etymologisch betekent de term niets meer dan ‘bang zijn voor de islam’. Wel, misschien komt dit als een schok voor sommige democratische politici, maar een aantal van mijn buurvrouwen is dat ook. Ze hebben, heel soms gegrond, veel vaker irreëel, een angst voor rondhangende jongeren in de buurt, voor het fundamentalistische geweld dat ze op hun televisie zien en dat ze identificeren met de islam.”
En dan geeft Desmet – het gebeurt niet vaak – zowaar blijk van een portie gezond verstand: “Geen haar op mijn hoofd dat eraan denkt hen te criminaliseren wegens racisme, alleen omdat ze bang zijn.”

Luc Van der Kelen sluit zich daar bij aan: “Het Vlaams Belang is bang van de invloed die de islam kan verwerven. Dat was Willy Claes tien jaar geleden ook. Claes voorspelde in één van zijn eerste interviews als secretaris-generaal van de Navo dat de volgende oorlog van het Westen een strijd met de islam zou zijn. Claes was dus toen islamofoob.”

Er lopen in dit land trouwens wel meer echte of vermeende ‘islamofoben’ rond. Eén van hen schopte het zelfs tot eerste minister… Guy Verhofstadt vroeg zich in zijn vergeten Burgermanifesten luidop af of de islam wel te verzoenen is met de democratie. En was het niet Patrick Dewael die liet verstaan dat hij de Westerse beschaving verkiest boven die van de islam?

Politici en zelfverklaarde ‘anti-racisten’ hebben last van selectieve blindheid, merken Dyab Abou Jahjah en Ludo De Witte op in De Morgen: “Journaliste Mia Doornaert schrijft dat de islam achterlijk is en dat men ‘goed gek’ moet zijn om niet islamofoob te zijn. Maar de barones wordt geen strobreed in de weg gelegd…”

Gerechtvaardigde angst

Vrije meningsuiting en multiculturele samenleving gaan niet goed samen. De vraag is of de waarheid nog mag gezegd worden in dit land. Mag je – of juister: mogen wij – nog luidop zeggen schrik te hebben van de opmars van de (politieke) islam in Europa? Is de angst voor de islam dan niet gerechtvaardigd?

Deze week nog raakte bekend dat een Belgische vrouw die zich tot de islam bekeerde, zichzelf met een springlading opblies in Irak. Haar Marokkaanse man die rondliep met een bommengordel werd door Amerikaanse soldaten doodgeschoten. Iets mis met de islam? Hoe kom je erbij?

“De terroristen zijn onder ons”, zegt Glen Audenaert van de gerechtelijke anti-terreureenheid na het oprollen van een zelfmoordcel in ons land. Gaat Geert Lambert een klacht neerleggen tegen Audenaert wegens ‘islamofobie’ of het ‘aanzetten tot vreemdelingenhaat’? Lambert heeft weliswaar een collectie modieuze brilletjes, maar wat baten kaars en bril als de uil niet zien en wil…?

Zouden de Tarik Fraihi’s van deze wereld niet beter in hun eigen gemeenschap het debat beginnen te voeren over de onverdraagzame trekjes van de islam en de wortels van het terrorisme? Maar ja, daar is natuurlijk meer moed voor nodig dan bij de heksenjacht op het Vlaams Belang. Het is zoveel gemakkelijker én veiliger om te schieten op de klokkenluiders en de boodschapper van het slechte nieuws, dan in te gaan op de kern van de zaak.
Ach, waarom hebben wij geen Ayaan Hirsi Ali, een Sylvain Ephimenco of een Afshin Elian? Waarom hebben wij geen kritische allochtonen die luidop durven zeggen waarop het staat? Dat vreemdelingen en moslims zich moeten aanpassen en onze Westerse waarden en vrijheden moeten respecteren.

De collaboratie van SP.A en Spirit

Voor haar ultieme poging om het Vlaams Belang financieel te wurgen had de Parti Socialiste in de commissie de steun en de stemmen nodig van Spirit en SP.A. Spirit, u weet wel het partijtje met haast evenveel ministers als kiezers, en de SP.A, de Vlaamse bloedbroeders van de Franstalige socialisten. Pittig detail – dat de pers toevallig ontging: Tarik Fraihi, de gangmaker van de klacht, staat op de loonlijst van de SP.A…

We begrijpen wel dat de SP.A wraak wil nemen op het Vlaams Belang. Wij hebben immers de helft van hun kiezers afgepakt en nu willen zij ons geld afpakken. We begrijpen ook dat de SP.A gewillig collaboreert met de corrupte bende van Di Rupo en co. Louter op basis van hun stemmenaantal zouden ze al lang geen deel meer uitmaken van de regering. Alleen hun huwelijk met de PS zorgt ervoor dat ze nog in de Wetstraat zitten. En dus staan ze flink in het krijt en moeten ze de Waalse vrienden op hun wenken bedienen. Voor wat hoort wat.

Pluim de PS!

Het is geen toeval dat juist nu de procedure wordt opgestart om het Vlaams Belang financieel te (k)raken. De multiculturalisten beseffen maar al te goed dat hun droom van een harmonieuze multiculturele samenleving na de aanslagen in Madrid en Londen, na de zware onlusten in Frankrijk, na de berichten over een groeiend netwerk van moslimterroristen in ons land, als een zeepbel uit elkaar is gespat. De rechters worden (opnieuw) ingeschakeld om de illusie in stand te houden.

Het is ook geen toeval dat de Parti Socialiste nu ten aanval trekt. Hun recente offensief tegen het Vlaams Belang is een handige bliksemafleider voor een partij die – opnieuw – achtervolgd wordt door een golf van politieke en financiële schandalen. De PS is doodsbang voor het groeiende succes van het Vlaams Belang, de enige partij in Vlaanderen die de wraakroepende miljardenstroom van Vlaanderen naar Wallonië wil aanpakken. En laat net dàt de machtsbasis zijn van de PS… Dat politiek ongebonden toplui uit de Vlaamse bedrijfswereld nu ook zonder omwegen pleiten voor de splitsing van het land, leidt bij de PS tot een opstoot van ‘Blokofobie’…

Het Vlaams Belang is niet verrast maar verbolgen over het feit dat Spirit en SP.A zich zonder scrupules voor het karretje laten spannen van de PS. “PS-mandatarissen stelen al decennialang van de meest weerlozen in de maatschappij: de armen. En dat zijn er nogal wat in de regio”, schrijft Michaël Lescoart in P-Magazine. Waar wachten de Vlaamse partijen eigenlijk op om het gerecht te vragen de bankrekeningen van de Parti Socialiste te blokkeren, beslag te leggen op de tegoeden van deze criminele maffiabende, de PS financieel te pluimen en het geld terug te geven aan de belastingbetaler?

Frank Vanhecke
1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...