‘PROBLEEM 177’

Je moet maar durven. Het bestaande kiesdistrict is in strijd met de regionalisering die ons land opdeelde in homogene ééntalige gebieden en het tweetalige Brussel, een afspraak waaraan de Franstaligen zich nooit gehouden hebben. Het Arbitragehof oordeelde dat Brussel-Halle-Vilvoorde moet gesplitst worden, zoniet zijn de verkiezingen van 2007 in strijd met de grondwet. Maar dat mag allemaal niet baten, als de Vlamingen luidop vragen wat hen volgens de wet toekomt, gedragen ze zich als “Vikings op strooptocht”. Het is de wereld op zijn kop.
Brussel-Halle-Vilvoorde behoort tot Vlaanderen. Het zijn niet wij maar de Franstaligen die zich in de Vlaamse rand rond Brussel gedragen als stropers, die zich na meer dan 40 jaar nog altijd koppig weigeren aan te passen en nog niet het elementaire respect opbrengen om de taal te spreken van het verdraagzame land waar ze te gast zijn.

Intussen stevent de politiek af op een zware politieke crisis rond ‘probleem 177’ – zoals Steve Stevaert het denigrerend bestempelde. Guy Verhofstadt mag dan al zijn uiterste best gedaan hebben om alle communautaire dossiers te begraven in de vergeetput van het Institutionele Forum, veel heeft dat niet geholpen. De partijen die de Vlaamse regering hebben gevormd, hebben stuk voor stuk hun nek uitgestoken en voor de verkiezingen verregaande beloftes gedaan over de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde. Er is geen weg meer terug. En dus is probleem 177 stilaan probleem nummer 1 geworden. De geloofwaardigheid van álle traditionele partijen staat op het spel.

Zichem-Zussem-Bolder

Over Brussel-Halle-Vilvoorde vielen de afgelopen weken wel meer straffe uitspraken te noteren. Uitspraken die – tussen haakjes – zonder veel heisa verticaal geklasseerd werden in de regimepers, dit in tegenstelling tot de opgeklopte verontwaardiging rond uitlatingen van Vlaams Belang-politici die dankbaar werden aangegrepen als bliksemafleider…

Zo counterde Rik Daems de opmerking van een journalist dat zijn partij – de VLD – toch een Vlaams regeerakkoord had ondertekend waarin stond dat de splitsing er ‘onverwijld’ zou komen, met de verbluffende oneliner: “De splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde staat in het Vlaamse regeerakkoord, maar ik ben fractieleider in de federale Kamer. Moet ik mij dan gebonden voelen door ieder akkoord dat de lokale VLD in Zichem-Zussem-Bolder afsluit.”
Alstublieft! De Vlaamse regering? Ach, dat is de gemeenteraad van Zichem-Zussem-Bolder maar. Wie maakt zich daar druk om? Wie zich nog enige illusie maakt over het Vlaamse karakter en de standvastigheid van de VLD mag nu zijn hand opsteken…

Verhofstadt liegt

Het woord van de VLD is geen eurocent waard, zoveel is duidelijk. Na het schaamteloze kiezersbedrog rond de snel-Belg-wet en het vreemdelingenstemrecht krijgen we er nu nog eens het politieke verraad rond Brussel-Halle-Vilvoorde bovenop. En dat allemaal om het premierschap van Guy Verhofstadt en de ministerportefeuilles van Patrick Dewael en Karel De Gucht te redden. Dat ze het Vlaamse front én hun eigen VLD daarmee in de vernieling rijden, zal hen worst wezen.

Het dossier zit muurvast. Vertragingsmanoeuvres, hoorzittingen met specialisten, ‘synoptische tabellen’, de ‘biechtstoelprocedure’… we hebben het nu allemaal wel gehad. De tijd dringt. Maar wat zegt Verhofstadt, zwaaiend met een doktersattest: “Ik aanvaard geen deadlines meer.” “Brussel-Halle-Vilvoorde is geen regeringscrisis waard.” “En eigenlijk is het helemaal mijn probleem niet.”

Verhofstadt speelt een spelletje blufpoker. Hij weet dat zijn liedje uit is als de heikele kwestie na een stemming in het parlement op de regeringstafel belandt en dus tracht hij de hete aardappel door te schuiven naar het kartel van CD&V en N-VA. Een kartel dat – het moet gezegd – ook flink wat boter op het hoofd heeft en intussen ettelijke ultimatums zonder meer heeft ingeslikt. Veel indruk maakt dat niet meer.

Intussen doet Verhofstadt zijn reputatie van gepatenteerd leugenaar alle eer aan. In interviews blijft hij erop hameren “dat er in dit land geen oplossingen mogelijk zijn waarbij de éne taalgroep haar wil oplegt aan de andere”. We weten dat Verhofstadt niet graag herinnerd wordt aan het vreemdelingenstemrecht. De media die over Brussel-Halle-Vilvoorde bijna unaniem hebben beslist “dat de mensen daar niet wakker van liggen” voelen er ook niet veel voor om zijn en uw geheugen op te frissen. En dus doen wij het maar even. Het blijft overigens niet bij die éne leugen.

Verhofstadt: “De Vlamingen hebben zich in een onmogelijke onderhandelingspositie gewerkt. Want ze eisen iets op een ogenblik dat de Franstaligen niets vragen. Dan moet je niet schrikken dat er niets van in huis komt.” Hallo? Verhofstadt zélf heeft er voor gezorgd dat de Franstaligen in elk dossier hun slag hebben thuisgehaald. De buit is binnen, zonder één Vlaamse eis of Waalse tegenprestatie! Wat of wie heeft hem verdorie tegengehouden om het al 40 jaar aanslepende dossier van Brussel-Halle-Vilvoorde op tafel te leggen toen de Franstaligen alweer Vlaamse miljarden nodig hadden voor hun geldverslindende onderwijs, toen de Franstaligen de regionalisering van de wapenhandel eisten, toen ze de Francorchampswet lieten stemmen en – jawel – toen ze het beruchte vreemdelingenstemrecht door de strot van de Vlamingen hebben geduwd?

Conflictstrategie

“De mensen zouden het niet begrijpen als wij de regering laten vallen over B-H-V op een ogenblik dat wij voor andere, belangrijke problemen en beslissingen staan.” Of “als de regering valt, is er nog altijd geen splitsing”… Nog zo’n handigheidje waarmee Verhofstadt de kiezer zand in de ogen wil strooien. Want, voor alle duidelijkheid: de regering hoéft helemaal niet te vallen over Brussel-Halle-Vilvoorde! De splitsing is de logica zélf en de uitvoering van de grondwet. Als de Franstaligen daar niet mee kunnen leven is dat hún probleem. En als de regering daarover valt is dat hún verantwoordelijkheid.

Is er dan helemaal geen uitweg meer uit de politieke impasse? O jawel. En die is zeer eenvoudig. Als de Vlaamse partijen voor één keer kiezen voor de conflictstrategie. Het moeten immers niet altijd de Franstaligen zijn… Als de Vlaamse regeringspartijen klaar en duidelijk zeggen dat de Franstaligen op hun kop kunnen gaan staan, maar dat Brussel-Halle-Vilvoorde hoe dan ook gesplitst wordt. Wat gebeurt er dan? Dan valt de regering wellicht – een ramp kan dat bezwaarlijk genoemd worden. Vervolgens moeten de Vlaamse partijen Di Rupo en co. gewoon aan het verstand brengen dat ze niet in een federale regering stappen vooraleer de onmiddellijke en onvoorwaardelijke splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde een feit is. U ziet hoe simpel de zaken kunnen zijn.

Wedden dat de Franstaligen twee keer nadenken voor ze “neen” zullen zeggen! België is immers hun levensverzekering, Vlaanderen hun reddingsboei. Ze kúnnen niet zonder Vlaanderen en het Vlaamse geld. Wie zei daar dat de Vlamingen zich in een onmogelijke onderhandelingspositie bevinden? Onzin!

Walen spelen met vuur

Verhofstadt en het Belgische establishment bouwen dit jaar een feestje rond 175 jaar België. Maar het zou wel eens een feest in mineur kunnen worden. De splitsing van België zelf lijkt onafwendbaar. Het geduld van de Vlamingen raakt op.

Zopas lekte uit dat Vlaanderen steeds meer betaalt voor de Waalse werklozen – en dat is maar een fractie van de totale jaarlijkse miljardenstroom van Vlaanderen naar Wallonië. De transfers in de werkloosheidsuitgaven groeien pijlsnel. In 1990 bedroegen ze nog 220 miljoen euro. In 1995 al 380 miljoen euro. In 2000 was dat opgelopen tot 480 miljoen. In 2003 betaalden de Vlamingen 728 miljoen voor de Waalse werklozen en in 2004 was er een voorlopig recordbedrag in de transfers van maar liefst 840 miljoen. Een daling is niet in zicht, want Waalse werklozen worden zelden of nooit gesanctioneerd. Geen probleem, wij Vlamingen betalen de rekening wel!

Begrijpt u waarom Di Rupo en co. eigenlijk bijzonder slecht geplaatst zijn om rechtmatige Vlaamse eisen af te blokken met veto’s en dreigementen over de val van de regering of het einde van België?

En nu we het toch over onze goede vriend Elio hebben. Die mag de strafste uitspraak over Brussel-Halle-Vilvoorde op zijn naam schrijven. Zet u vast op uw stoel, want er zijn er die er voor minder van af donderen, kijk maar naar Ivan De Vadder…

Het Laatste Nieuws (26.02.05): “Als er geen oplossing komt voor B-H-V, kunnen de Vlaamse partijen nog altijd hun dreigement uitvoeren en gewoon hun meerderheid gebruiken in de Kamer.” Di Rupo: “Dat zou het einde van België betekenen”. Het Laatste Nieuws: “Dat zou democratie zijn, een meerderheid in het parlement.” Di Rupo: “Dan zal die democratie het einde van België zijn.”

Bedankt meneer Di Rupo, voor zoveel duidelijkheid. België is geen democratie, want als de Vlamingen hun numerieke meerderheid gebruiken, bestaat het land niet meer. Bedankt meneer Di Rupo dat u dat even gezegd hebt aan alle Vlamingen. Een straffer argument voor Vlaamse onafhankelijkheid is nauwelijks denkbaar. We zouden het zelf niet beter kunnen zeggen.

Frank Vanhecke
1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...