Plan P – of …

… Praatcafé?

Even leek het er op of er eindelijk schot zou komen in de communautaire gesprekken. De Vlaamse minister-president Kris Peeters lanceerde zoals bekend het voorstel voor een “dialoog van gemeenschap tot gemeenschap”. De Franstaligen waren bereid tot praten – na 15 maanden ‘sur place’ mag dat wel – maar voelen niet veel voor een ‘confederaal’ avontuur, ook al zou dat straks wel eens het enige middel kunnen zijn om België te redden… Zij gaan voor de “interinstitutionele dialoog” – eerder voorgesteld door de drie koninklijke bemiddelaars – waarbij niet alleen de Vlaamse en de Waalse gemeenschap, maar ook Brussel en de federale regering zouden betrokken worden.

Peeters trok zijn Vlaamse maliënkolder aan, greep zijn goedendag en begaf zich vastberaden op het communautaire slagveld. Er mag over alles gepraat worden, liet hij weten, maar niét over een uitbreiding van Brussel en niét over B-H-V. Dat weerbarstige kiesarrondissement zou buiten de onderhandelingen gehouden worden en definitief zijn beslag krijgen in het parlement. Als uitsmijter voegde hij er nog droogjes aan toe dat de Vlaamse regering er niet aan dacht om te onderhandelen met een Franstalig ‘B-team’ van tweede- of derderangsacteurs en dat de gesprekken niet mochten uitdraaien op ‘een praatcafé’…

B-team?

Hoezo, denk je dan, wat is er op tegen dat Vlaamse toponderhandelaars (?) de strijd moeten aangaan met de ‘kleine jongens’ aan Franstalige kant? Misschien halen de Vlamingen dan toch een keer iets binnen? Iets wat – al is het maar een beetje – lijkt op een ‘vette vis’. Maar, zo simpel liggen de zaken niet. Het is duidelijk dat een dialoog van gemeenschap tot gemeenschap voor de Franstaligen niet echt moet, dat Reynders en Di Rupo zelf hun vingers niet willen verbranden aan communautaire gesprekken en mogelijke – al is het marginale – toegevingen, en dat de kwestie deel uitmaakt van een straf spelletje politiek stratego met het zicht op de verkiezingen. Dat geldt overigens ook aan Vlaamse kant, waar VLD en SP.A het eensgezinde Vlaamse standpunt afschoten om Peeters en het CD&V/N-VA-kartel een hak te zetten…

“Blanco blad”

Helaas. Van de stoere Vlaamse uitlatingen van Kris Peeters en de voorwaarden van 31 juli, bleef ook al snel niet veel meer over. De Franstaligen hoefden maar één keer te blaffen en Peeters kroop kwispelend weer in zijn hok. Hij kroop door het stof en bood publiek zijn excuses aan voor het predicaat ‘B-ploeg’. Weg ook met de strikte voorwaarden. ‘Alles is bespreekbaar’. Geen deadlines, geen dwingende afspraken meer over wie wel of niet en in welke hoedanigheid aan de tafel zou gaan zitten. Geen resultaatsverbintenis meer, maar ‘een blanco blad’. Dus toch maar een praatcafé? Een nieuwe diepvriezer voor de Vlaamse communautaire eisen?

Plan P – exit Leterme?

Achter de façade wordt hoog spel gespeeld. Blufpoker, waar man en vrouw in de straat kop noch staart aan krijgen en die Wetstraatjournalisten tot wanhoop drijft. Wat willen ze nu eigenlijk?

In en om de Wetstraat circuleren hardnekkige geruchten dat CD&V op twee paarden wedt en het politiek spel grof wil spelen. Kern van het verhaal is dat de partijtop van CD&V beseft of er steeds meer van uitgaat dat Yves Leterme er niet in slaagt om een grote staatshervorming te realiseren en dus zijn verkiezingsbelofte niet kan waarmaken. In dat geval kan Leterme zijn goede score van juni 2007 nooit meer evenaren. Niet alleen in de pers maar ook in de huiskamer groeien de twijfels over de leiderschapscapaciteiten van de premier. En dat zou CD&V in de stembus zuur kunnen opbreken.

Nog steeds volgens de geruchten wordt daarom nu Kris Peeters het veld ingestuurd. Peeters zou de zwaarste electorale klappen kunnen opvangen als Leterme mislukt. De Vlaamse minister-president heeft – zo rekent men – op Vlaams vlak nog een maagdelijk imago, onbezoedeld door compromissen, bochtenwerk en toegevingen. Maar voor hoelang? Peeters heeft zijn stoere verklaringen aan het adres van de Franstaligen alweer ingetrokken en La Libre Belgique wist te melden dat Peeters er achter de schermen bij de Franstaligen op heeft aangedrongen dat ze opnieuw een belangenconflict zouden inroepen als B-H-V straks in het Parlement ter sprake komt. De fameuze ‘dialoog van gemeenschap tot gemeenschap’ zou dan een handig vertragings- en camouflagemanoeuvre zijn om de communautaire onderhandelingen over de regionale verkiezingen van 2009 te tillen…

Hoog spel dus, dat het vertrouwen in de politiek niet meteen zal herstellen. En dan is er nog Leterme zelf. Die zit in de Wetstraat 16 en is duidelijk niet van plan snel zijn koffers te pakken. En dan hebben we het nog niet over de N-VA die vroeg of laat toch met tastbare resultaten zal moeten uitpakken of kleur bekennen. Het beloven met andere woorden nog spannende weken te worden…


Bruno Valkeniers
1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...