Moedig zijn

Op donderdag 24 maart jl. was Reccino Van Lommel te gast bij de Antwerpse leden van het VB-Seniorenforum. Hieronder leest u zijn toespraak.

Goede vrienden,

In de allereerste plaats dank ik jullie om hier vandaag de eer en het genoegen te mogen hebben om voor onze senioren in Antwerpen te mogen spreken. Het doet me altijd een plezier om deze mensen actief aan het werk te blijven zien.

“We hebben hem!” tweette Theo Francken vorige week. Afgelopen vrijdag stuurde Bart Dewever himself nog volgende tweet de wereld in: “Minister van Binnenlandse Zaken Jan Jambon beloofde Molenbeek op te kuisen. Hij hield woord. Proficiat!”. Welnu, de regering probeerde de arrestatie van Salah Abdeslam mediatiek uit te buiten om aan te tonen hoe goed ze wel niet bezig zijn. Wie dacht dat daarmee het terreurprobleem opgelost zou zijn, komt bedrogen uit, want afgelopen dinsdag werd ons land opgeschrikt door bloedige terreuraanslagen in de luchthaven van Zaventem en de Brusselse metro. Het was een gitzwarte dag in onze geschiedenis. Ondanks de bommen, bleven de regeringen en de media urenlang beweren dat het maar ‘vermoedelijk’ zou gaan om een terreurdaad. Ook onze pers deed zoals steeds de dogmatische duit in het zakje door alles veel gematigder te doen overkomen dan in werkelijkheid is. Maar vrienden, men heeft geoogst wat men zelf heeft gezaaid. Wie het multiculturalistische sprookje in vraag stelt, wordt al snel afgeschilderd als een racist en iemand die haat zaait. Het is dan ook opvallend hoe stil de media vandaag is over het gelijk van het Vlaams Belang, over de waarheid die onze partij al jaar en dag verkondigde. We kregen niet een keer de kans om te reageren in de onafgebroken urenlange nieuwsuitzendingen. Het opengrenzenbeleid dat men zelfs met de N-VA in de regering blijft handhaven, wordt ook vandaag nog steeds niet in vraag gesteld. Onze grenzen bewaken is dan ook meer dan broodnodig. Niet uit haat voor de mensen buiten onze grenzen, maar wel uit liefde en bescherming van onze eigen mensen. Men kan niet blijven uitkijken naar de andere kant alsof er niets aan de hand is. Men kan niet langer de signalen blijven negeren. Ik vraag me trouwens af of jullie goed gehoord hebben naar het crimineel verleden van de daders die deze laffe aanslagen hebben gepleegd. Één ervan werd in oktober 2010 nog veroordeeld tot 9 jaar celstraf na een overval met geweld. Dat wil zeggen dat die man achter de tralies hoorde te zitten en nooit een aanslag had kunnen plegen indien het justitieapparaat zou werken zoals het hoort, indien dus criminelen hun straf daadwerkelijk zouden uitzitten. En ook al verzwijgt men ons in de media en ook al geeft men ons geen gelijk: gelijk hebben is blijkbaar niet hetzelfde als gelijk krijgen. Daarom dat we moeten volharden en blijven doorgaan. Opgeven staat niet in onze woordenboek. En dat de publieke opinie het Vlaams Belang langzaam maar zeker opnieuw het voordeel van de twijfel geeft, blijkt alvast uit de talrijke peilingen die onze partij langzaam maar zeker winstcijfers doen opleveren. De partij zit opnieuw in de lift.

Maar het is niet enkel vijf over twaalf als het gaat om het vreemdelingenbeleid en de aanpak van terreur in ons land, neen op heel wat andere vlakken heeft de Vlaming het zwaar te verduren. Zo zijn we nog lang niet uit de financiële en economische crisis. Er zijn vandaag voldoende indicatoren die wijzen op een afstevening naar een situatie die zeer ernstig moet genomen worden. Na de zeven slechte jaren die we hebben meegemaakt (herinner u hoe het allemaal begonnen is in 2008 met de bankencrisis en de latere economische crisis met hoge werkloosheidscijfers tot gevolg), zullen het dus allesbehalve zeven goede jaren worden. Laten we ons dus vooral niet misleiden door de hoopvolle geluiden die door de verschillende media verspreid worden.

Wie vandaag investeert in een woning of in een auto, zal het ongetwijfeld opgemerkt hebben: geld lenen was nog nooit zo goedkoop en de rente op je zuurverdiende spaargeld is zo historisch laag dat het letterlijk evenveel opbrengt als het thuis in een sok te bewaren. Met een rente van 0,01% op je spaargeld, kan je niet meer over rendement spreken. De discussie in de Wetstraat over het toelaten van een negatieve rente op spaarrekeningen is intussen van start gegaan. Nochtans wil de economie maar niet groeien: mensen lijken niet extra te consumeren of te investeren. Na het verkwistingsbeleid van de banken (die zich gedragen hebben als stelende eksters), zijn zij overigens veel argwanender en voorzichtiger geworden. Wie kan hen ongelijk geven? Nu daarnaast de Europese Centrale Bank (ECB) stelselmatig opnieuw beslist om geld bij te drukken, zal dit geld enkel maar devalueren en dus nog minder waard worden. Onze staatschuld wordt hierdoor goedkoper, maar opnieuw gaat dit ten koste van de belastingbetaler. Een andere monetaire politiek die veel doordachter te werk gaat, dringt zich op. Helaas heeft de politiek te veel macht afgestaan aan de Europese instellingen. Goede vrienden, de euro is mislukt en kost ons geld, in plaats dat het ons iets opbrengt.

In Vlaanderen moeten we vandaag met lede ogen toekijken naar de onmacht om met eigen hefbomen een beleid te voeren dat afgestemd is op maat van de Vlamingen. Ondanks het jarenlange profitariaat van de Franstaligen moeten wij de miljardentransfers van noord naar zuid maar blijven slikken. Daar is echter maar een remedie voor: Wij moeten weg van België, wij moeten meer dan ooit de macht verkrijgen om óns Vlaams geld in Vlaamse handen te houden als wij willen overleven. N-VA is met haar deelname aan de macht – net als de Volksunie vroeger – te salonfähig geworden om het schip te doen keren. Ondertussen laat men de pensioenleeftijd stijgen, terwijl jongeren steeds moeilijker hun weg vinden naar de arbeidsmarkt. Er worden te weinig maatregelen genomen om KMO’s aan te trekken en belastingen te doen dalen. Dit is niet het Vlaanderen waarin ik – en hopelijk ook u – wil leven. Laat ons vooral bouwen aan een Vlaamse economie die bedrijven aantrekt door arbeid betaalbaar te maken, waardoor we welvaartversterkend kunnen werken en onze troeven maximaal kunnen uitspelen. Men heeft intussen zo veel trachten te besparen op de kap van de gewone Vlaming en men heeft intussen zo veel nieuwe belastingen uitgevonden, dat het haast onmogelijk wordt om een nieuw wit konijn uit de hoge hoed te toveren om de gaten in het Belgische deficit te dichten. Opnieuw moet de regering Michel op zoek gaan naar nieuwe inkomsten om het gat in de begroting te dichten. De begrotingstekorten stapelen zich op en lijken verdomd veel op die van de regering Di Rupo enkele jaren geleden. Telfouten van 2 à 4 miljard euro doen mij sterk twijfelen aan de capaciteiten van de N-VA-minister van financiën. Men bespaart altijd maar op onze kap, maar nooit als het gaat om de asielfactuur. Een asielzoeker opvangen kost maandelijks meer dan een gemiddeld pensioen en dat is wraakroepend. Want het verschil is dat zij nooit één euro hebben bijgedragen aan het systeem, maar die gepensioneerden die moeite hebben om rond te komen heel hun leven hebben afgedragen. Maar hoe je het ook draait of keert: Vlaanderen kan economisch enkel haar mannetje staan en crisissen overwinnen als zij kiest voor zijn eigen toekomst en dat is die van een onafhankelijke staat.

Of de toekomst van onze jongeren vandaag er rooskleurig uitziet, is nog maar de vraag. Als we weten dat de maatregelen van deze regeringen een modaal gezin duizenden euro kosten, betekent dat dus opnieuw roofbouw op de portemonnee van de werkende Vlaming die al zo goed als de hoogste belastingen betaalt van de hele wereld. Studeren aan het hoger onderwijs werd reeds een pak duurder. En wie een woning wil kopen, wordt gestraft door de inperking van de fiscale woonbonus die in 2005 werd ingevoerd. De woonbonus moest mensen stimuleren om beter de weg te vinden naar koopwoningen.  Herinner u nog: de hoge woningprijzen, waardoor gezinnen hogere bedragen moeten lenen en gedurende 30 of in sommige gevallen zelfs 40 jaar hun woning moeten afbetalen.  Het beetje dat daarvan van de belastingbrief kon afgetrokken worden, wordt de Vlaming dus nu ook ten dele afgepakt.

Over wonen gesproken… De taksen op het waterverbruik werden fors verhoogd en de gratis hoeveelheid water werd afgeschaft. Een gezin met twee kinderen zal de jaarlijkse waterfactuur dus zien stijgen met 200 euro. En ook de energiefactuur steeg vanaf dit jaar met 250 euro per jaar, omdat de BTW werd verhoogd van 6 naar 21% en de 100 kWh per gezinslid dat je gratis kreeg, ook nog eens wordt afgeschaft. Om maar te zwijgen van de Turteltaks waarbij ieder gezin jaarlijks minstens 100 euro moet ophoesten om de jarenlange weggeefpolitiek van de socialisten te compenseren. U betaalt dus de winst op de zonnepanelen op iemand anders zijn dak. Zelfs de rusthuisbewoners zullen het gelag betalen door besparingen in de sector. De gemiddelde maandelijkse kostprijs zal stijgen van 1500 naar 1800 euro, om maar te zwijgen dat de jaarbijdrage aan de zorgverzekering die dreigt aangepast te worden. En dat allemaal voor 40 euro netto per maand meer. En de gepensioneerden hebben al helemaal geen geluk, want die kunnen zelfs niet rekenen op een extraatje.

Maar alsof dat niet genoeg is worden gezinnen met kinderen nog meer getroffen doordat kinderopvang duurder geworden is . Door de forse verhoging van het minimumtarief voor kinderopvang zal een gemiddeld gezin met 2 kinderen jaarlijks 930 euro extra moeten ophoesten. Als kracht van verandering kan dat wel tellen. De N-VA beloofde in de vorige legislatuur nog een kindpremie in te voeren, herinner u, een belofte die diezelfde N-VA niet is nagekomen. Vandaag stellen wij allemaal vast dat men minder in de plaats van meer zal krijgen.

De welvaart en het welzijn van onze Vlamingen zijn dus niet aan de orde blijkbaar. Nee, men wil kibbelen in de Westraat en heeft dus andere katten geselen vandaag de dag. Als je ziet dat Europa en Vlaanderen, maar ook onze Vlaamse kust massaal overspoeld worden met gelukszoekers en dat Francken in de afgelopen maanden bewezen heeft dat zijn N-VA helemaal niet de beloofde verandering in de praktijk brengt, weten wij inmiddels hij een even groot knuffelasielbeleid voert als zijn voorgangers. Er worden nog steeds amper asielzoekers gedwongen het land uitgezet en de criminaliteit neemt zienderogen toe. En ze komen met tienduizenden naar ons land. In mijn thuisstad Turnhout werden er bijna 400 ondergebracht in een hotel waar de luxe groter is dan dat van gemiddeld rusthuis. Wraakroepend noem ik dit. Men hoeft geen helderziende te zijn om te weten dat de immigratie naar Europa nog verder zal toenemen als men niet dringend werk gaat maken van een rechtvaardige, humane en strikte immigratiepolitiek. Er zijn intussen miljoenen mensen die onze oorden willen komen opzoeken. Die mensenmassa kunnen we onmogelijk opvangen. In augustus vorig jaar nog deed staatssecretaris Theo Francken van N-VA nog een boute uitspraak door de massa-immigratie te aanzien als ‘iets positiefs’ en ‘een aanwinst voor ons land’. Uit een studie die werd uitgevoerd in opdracht van HLN en VTM bleek alvast dat 82% van onze bevolking vindt dat we genoeg asielzoekers opvangen. Ook al spuwen de media en de linksen ons uit, dit bewijst alleen maar dat het Vlaams Belang maar al te goed beseft wat leeft in de straat. Als men ons komt zeggen dat deze gelukzoekers onze pensioenen zullen betalen, terwijl in de praktijk maar 1 op 4 van de erkende asielzoekers werkt, welnu, dan kom ik niet meer bij van het lachen. Als deze regering stelt dat het asielbeleid strenger geworden is, terwijl niet eens 10% van de uitwijzingen effectief wordt uitgevoerd, welnu, dan vraag ik mij wie die mensen nog gelooft. De overigen verdwijnen in de illegaliteit en dat aantal neemt zienderogen toe.

Ikzelf en wellicht u ook worden steeds meer geconfronteerd met N-VA-kiezers die teleurgesteld zijn. Zij hadden gehoopt dat door deze keer hun stem aan deze partij te geven er een nieuw beleid zou gevoerd worden. Een nieuwe wind door Vlaanderen waar alles terug koek en ei zou worden. Wie echte verandering wil, kiest resoluut voor Vlaams Belang, want wij blijven nog steeds vooruit met onze ideeën. N-VA is een establishmentpartij zoals alle anderen die alle principes over boord gooien om toch maar bij de club te mogen horen. Wij blijven de partij die met de vuist op de tafel slaat om voor onze Vlaamse belangen op te komen. Voor ons geen deelname aan de Belgische macht of aan alles wat België ook maar in stand zou kunnen houden.

Goede vrienden,

Eind januari gaf ik als jongerenvoorzitter de fakkel door aan mijn opvolger Bart Claes. Ik ben er van overtuigd dat hij dat heel goed gaat doen. Dat geeft mij de ruimte om als Algemeen Directeur van de partij onze organisatie nog efficiënter en slagkrachtiger te maken, zodat we in 2018 sterk naar de verkiezingen kunnen trekken. Ik reken samen met vele anderen in Brussel op uw steun – en dus ook op die van onze senioren -, om onze partij opnieuw mee op de rit te krijgen. Maar voor elke stem die we willen terugverdienen, zullen we keihard moeten werken. Meer dan ooit roep ik militanten op om de handen uit de mouwen te steken en de borst nat te maken. Als de mediaboycot dan toch van kracht blijft, zullen wij zelf met de kracht van onze overtuiging de straat op gaan om elke stem te heroveren. Want Vlaanderen verdient een partij die zegt waar het op staat, een partij die nooit zijn principes verloochent, een partij die eerlijk is en nooit de kiezer om de tuin leidt met valse sprookjes. Want om Vlaams Belanger te zijn, moet je moedig zijn. Uiteraard vrienden, want wij zijn moedige mensen!

Reccino Van Lommel
1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...