Meerderheid gebroken!

Dat de interne communicatie al lang stroef loopt binnen de sp.a-CD&V-meerderheid in het algemeen en de CD&V-afdeling in het bijzonder, is niets nieuws. Dat deze situatie uiteindelijk onhoudbaar is geworden, bleek gisterenavond ophefmakend duidelijk op de gemeenteraad toen bij de stemming over het definitieve mobiliteitsplan naast de tegenstemmen van de voltallige oppositie ook nog drie onthoudingen uit de CD&V-fractie werden opgetekend. Daarmee tekende men 15 stemmen voor en 15 stemmen tegen op, want de onthoudingen worden niet meegeteld. Het was fractievoorzitter Paul Meeus die de gemeenteraad er op attent maakte dat volgens het gemeentedecreet bij staking van stemmen het voorstel wordt verworpen. Even later werd dat overigens bevestigd door de stadssecretaris. Grote consternatie alom…
Met deze historisme stemming – zoiets is nog nooit gebeurd in Turnhout – wordt het mobiliteitsplan dat de meerderheid door de strot van de Turnhoutse burger wilde rammen in de vuilbak gekieperd en mag het huiswerk overgedaan worden.
De dissidente CD&V-ers van hun kant hebben hiermee een klaar en duidelijk signaal gegeven dat hun stem ook in eigen rangen moet gehoord worden, maar ook deze van de talloze burgers die de frequente fratsen van de schepen van mobiliteit grondig beu zijn.
Niet enkel het mobiliteitsprobleem, waarop al een schepen in een vorige legislatuur zijn tanden op heeft stuk gebeten, maar ook de communicatie met politici en burgers aangaande fundamentele voorstellen en plannen zijn die zeer zwakke plekken in het huidige beleid. Men vraagt zich op den duur en terecht af of men bang is van een debat ten gronde.
Feit is dat met deze stemming het overeind blijven van de huidige meerderheid ernstig betwijfeld kan worden.
1. Gaat men driest tekeer gaan tegen de dissidenten – en dreigen met sancties bijvoorbeeld – zodat ze mogelijk een onafhankelijke fractie gaan vormen? Mogelijk, maar dan is er geen meerderheid meer.
2. Gaat men de brokken proberen lijmen en de dissidenten in huis houden met wat vage beloftes en goede voornemens? Ook mogelijk, maar zelfs dan zullen deze jonge intellectuelen baas blijven in hun eigen hoofd en de sleutel van de meerderheid in handen houden.
Beide pistes zijn mogelijk. In beide blijven de drie dissidenten het lot van de meerderheid bepalen.
3. Of gaat men proberen een nieuwe meerderheid samen te stellen? Ook mogelijk, al ziet er in dat geval niet naar uit dat er vanuit de oppositiepartijen veel bereidheid is tot depanneren van een jarenlang bevochten meerderheid.
4. Of gaat men dossier per dossier zoeken naar een meerderheid met dan de ene en dan de andere oppositiepartij? Eveneens mogelijk. Maar goed anderhalf jaar voor de gemeenteraadsverkiezingen kan het voor oppositiepartijen dodelijk zijn deals te sluiten met een stuurloze meerderheid.
5. Gaat men de meerderheid in het zadel houden mét de dissidenten aan boord en zich zonder nog veel grote dossiers te behandelen naar het einde van de legislatuur slepen en gewoon gemeenteraad na gemeenteraad afwachten in de hoop dat er geen al te grote ongelukken meer gebeuren? Alweer mogelijk. En wellicht ook de enige weg die men nog kan en wil bewandelen.
6. Of gaat een van de partners het zinkende schip verlaten en zo de weg vrij maken voor een nieuwe meerderheid? Onwaarschijnlijk. Maar in de Turnhoutse krabbenmand weet men maar nooit.
Hoe dan ook zal het Vlaams Belang zijn rol als speerpunt van de oppositie onverminderd blijven spelen. Het is immers aan degenen die pretenderen een meerderheid te zijn om die ook gestalte te geven en het werk te leveren dat daarbij mag verwacht worden. En aangezien ze ons toch nooit willen kennen omwille van hun cordon-obsessie zullen ze ons dus hoe dan ook en altijd op hun weg tegen komen. Dat is zowat de enige zekerheid in de Turnhoutse politiek.

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...