Links legitimeert geweld

Het kan verkeren. Bijna twee weken geleden spatte de verontwaardiging nog van de krantenpagina’s en het televisiescherm bij de waanzinnige moordpartij van Anders Behrend Breivik. Terecht, maar de linkse media kwamen al snel vingers te kort om politieke tegenstanders aan te wijzen die ‘medeplichtig’ zouden zijn aan het Noorse drama. Bij de geweldexplosie in Londen wordt al even koortsachtig gezocht, maar deze keer naar excuses. Alsof die er kunnen zijn voor het aanvallen van de politie, het in brand steken van auto’s en gebouwen, het plunderen van winkels. Toch roepen sommigen ‘verzachtende omstandigheden’ in en hervallen daarbij in de oude anti-kapitalistische retoriek: het is de schuld van kansarmoede en frustratie. En van de conservatieve Britse regering, uiteraard.

Hebben wij de afschuwwekkende raid van Breivik meteen en ondubbelzinnig veroordeeld, dan heeft de linkerzijde altijd wel een alibi klaar om geweld goed te praten. Allochtone jongeren die wijken terroriseren of de brandweer bekogelen met flessen en stenen? De schuld van de samenleving, ‘uitsluiting’ en ‘racisme’. Aan de nobele bedoelingen van gewelddadige anti-globalisten mag niet getwijfeld worden. Krakers krijgen in het journaal een forum, zodat de indruk wordt gewekt dat kraken geen misdrijf is maar een maatschappelijk verantwoorde actie. Spreekruimte en sympathie is er ook voor de actievoerders die naar geweld grepen om een genetisch gemodificeerd aardappelveld te vernielen. Zwaar geweld tegen gesloten asielcentra en de uitwijzing van uitgeprocedeerde asielzoekers? Alle begrip in sommige media.

“We moeten het Westers taboe dat elke vorm van geweld verbiedt, radicaal overboord gooien”, verkondigde socialist Dominique Willaert onlangs op de Gentse Feesten. Eigenaardig dat niemand zich daarbij afvroeg of hij met zijn anti-kapitalistische oorlogstaal geen ‘voedingsbodem’ schept voor linkse terreur naar het model van de Rote Armee Fraction de en CCC… De linkse verontwaardiging over Breivik is hypocriet en ongeloofwaardig, omdat die veel weg heeft van het bekende ‘houd de dief’. In de reacties op de bloedige aanslagen van 11 september 2001, weerklonk hier en daar nauwelijks verholen vreugde: erg voor de slachtoffers, maar ‘de Amerikanen krijgen een koekje van eigen deeg’. Terwijl ze met de vlag van de ‘verdraagzaamheid’ staan te zwaaien, wordt geweld tegen andersdenkenden niet veroordeeld of principieel afgewezen. Toen de Nederlandse schrijver en filmmaker Theo van Gogh werd gekeeld in Amsterdam, klonk het verontschuldigend dat hij het ‘zelf gezocht’ had met zijn provocerende uitspraken over moslims en de islam. Eigen schuld, dikke bult. Na de laffe moord op Pim Fortuyn merkte VRT-presentator Chris Dusauchoit droogjes op dat hij daar ‘geen slecht gevoel’ bij had. En hij kende – voor de micro – nog wel wat ‘legitieme doelwitten’: “One down twenty to go”…

Links wekt voortdurend –-ook bij de smeulende brandhaarden in Londen – de indruk of er zoiets bestaat als fout geweld en gerechtvaardigd geweld. Maar geweld is geweld. Punt. Nooit en nergens goed te praten. Met geen enkel excuus. Wij zijn daarin heel duidelijk en ondubbelzinnig. Consequent is links daarentegen nooit geweest.

Bruno Valkeniers
1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...