Het cordon: hoelang nog?

De politieke schutkring tegen het Vlaams Belang heeft zijn beste tijd gehad. Zowat iedereen beseft dat het cordon niet gewerkt heeft en het Vlaams Belang alleen maar groter heeft gemaakt. Heel wat politici willen er dan ook van af, maar het blijft wachten op de eerste die de banvloeken van de politieke hoofdkwartieren en de door links gedomineerde media durft te trotseren en in zijn gemeente een bestuursakkoord afsluit met het Vlaams Belang.

Uit een recente peiling van De Stemmenkampioen (Het Laatste Nieuws) blijkt dat een meerderheid van de CD&V-kiezers (52,5 %) gewonnen is voor samenwerking met het Vlaams Belang. Slechts 35,9 % wil niet dat het Vlaams Belang de kans krijgt om mee te besturen. Bij de VLD zouden er evenveel voor- als tegenstanders zijn, telkens rond de 44 %. Alleen bij de kiezers van SP.A (65 %) en Groen (73 %) is er nog massale weerstand tegen het doorbreken van het cordon. Dat hoeft niet te verbazen, want het cordon is de laatste jaren vooral de politieke levensverzekering van de linkerzijde. Hoewel ze in de stembus zware klappen kregen, kunnen ze dankzij het cordon blijven deelnamen aan de macht, of het nu in een gemeente is (bijvoorbeeld Antwerpen) of in de regering.

“De partij die het cordon breekt, breekt zichzelf”, waarschuwt Noël Slangen dan weer in Het Belang van Limburg (20.02.06). “Kijkt men naar de 20 belangrijkste politici van de VLD, dan zullen er misschien twee meegaan (met Dedecker?), een aantal twijfelen en minstens de helft zal de deur achter hen dichtslaan en opstappen.” De vraag is of dat voor de VLD (nu nog amper 15 % van de stemmen) zo’n ramp zou zijn, maar daar moeten wij het antwoord niet op geven… Maar terug naar onze goede vriend Slangen: “De Croo, Dewael, Neyts, De Gucht, Verhofstadt, voor al die mensen is samengaan met het Vlaams Belang totaal onbespreekbaar. Idem dito bij CD&V, denk maar aan de ACW-geliëerde toppers, en hetzelfde uiteraard bij SP.A.” Slangen sjoemelt niet alleen met zijn facturen, maar ook met de feiten.
Zo vertelt hij er niet bij dat het ook wel eens totaal anders zou kunnen uitdraaien. Kijk maar naar Nederland, waar Balkenende de verkiezingen won, juist omdat hij weigerde mee te doen aan de demonisering van Pim Fortuyn en een regeringscoalitie met de LPF niet bij voorbaat wou uitsluiten…

Nog in Het Laatste Nieuws zegt Ergün Top (Turks boegbeeld van de CD&V in Antwerpen) vandaag dat hij ‘nooit nooit’ zal zeggen tegen Dewinter. Naar eigen zeggen zet hij de deur open voor het Vlaams Belang. “Laten we eerlijk zijn: nu zitten we met CD&V, VLD, SP.A en Groen in een gedwongen huwelijk. Als in oktober blijkt dat het Vlaams Belang opnieuw vooruitgaat en onze brede democratische (?) coalitie achteruit, dan hebben we een serieus probleem en moeten we inzien wat er fout is gegaan”…

Ergun Top: “In de politiek heb je drie rijvakken: het linker-, het midden- en het rechterbaanvak. Als het Vlaams Belang op die rechterstrook leert rijden in plaats van op de pechstrook, dan zeg ik: nu valt er te praten.” Ach mijnheer Top, we willen wel hoor, maar het wordt wel erg druk op die ‘pechstrook’. Er rijden al 1 miljoen Vlamingen op…
In Nederland, waar de christen-democraten in de regering zitten, is het vreemdelingenprogramma van het Vlaams Belang het regeringsbeleid. Hoezo op de pechstrook?

Bij CD&V – de machtspartij bij uitstek – zijn ze natuurlijk bang dat ze straks in een aantal gemeenten uit de boot kunnen vallen. En dus kan er best ‘gepraat’ worden, als wij ons maar aanpassen. Ergün Top en co. moeten zich vooral geen illusies maken. Wij gaan onze ideeën en onze kiezers niet verraden voor 40 zilverlingen of een bord linzensoep. Wij blijven de partij van de Vlaamse onafhankelijkheid, de partij van de harde aanpak van de criminaliteit, de partij van een streng maar rechtvaardig vreemdelingenbeleid.

Het cordon sanitaire heeft geen maatschappelijk draagvlak meer. Niet wij maar de andere partijen zijn de gevangenen van het cordon geworden. Het cordon opblazen kunnen ze niet zonder zwaar gezichtsverlies. Er aan vasthouden kost steeds meer geloofwaardigheid en kiezers. Wellicht zal een nieuwe, jonge generatie straks het roer moeten overnemen om uit de politieke impasse te geraken waarin het dwaze cordon ons land heeft gestort. De oude generatie – Verhofstadt, Leterme en co. – heeft afgedaan.

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...