Grote prijs voor smeerlapperij

Dat de kiesstrijd 2007 een vuile kiesstrijd wordt waarbij tegen onze partij weer alles toegelaten zal zijn, het vuilste en gemeenste eerst, dat weten we inmiddels. Het is trouwens altijd mijn overtuiging geweest dat we de leugens en provocaties en soms de vieze laster en de gemene insinuaties best over ons heen laten gaan en dat we ons moeten gedragen alsof we van ijzer en staal zijn.

Maar vandaag reageer ik toch. Eén keer en per grote uitzondering. In Knack van deze week verscheen onder de titel “De dag dat Karel Dillen werd afgezet” een artikel van Karl Van den Broeck (ex-De Morgen) dat iedereen in Vlaanderen zou moeten gelezen hebben. Dit moet gelezen worden opdat iedereen zou weten waartoe men in staat is in de strijd tegen het Vlaams Belang. Dit is het laagste en gemeenste stuk dat ik in dertig jaar politieke bedrijvigheid onder ogen kreeg. Dit verdient zonder meer de grote prijs voor de politieke smeerlapperij. En bovendien ook de grote prijs voor de menselijke smeerlapperij.

Ik zal Karl Van den Broeck niet het plezier doen de opeenvolging van grove fouten, ziekelijke leugens en laffe lasterpraat jegens Karel Dillen uit zijn stuk recht te zetten. De vieze inhoud van dat stuk verdient geen rechtzetting en zeker geen rechtvaardiging. Hier past enkel een totaal misprijzen. Een misprijzen tegenover de “journalist” en een misprijzen ook tegenover een blad dat zoiets laat verschijnen en het dan nog illustreert met een foto van Karel Dillen die opzettelijk werd uitgekozen om de man – enkele dagen na zijn overlijden – belachelijk te maken.

Men mag van Karel Dillen denken wat men wil. Voor mij was hij een grote mijnheer en een grote Vlaamse politicus, al hoeft niemand het met mij eens te zijn. Maar in een beschaafde samenleving heeft men een minimum aan respect voor de nagedachtenis van een overledene en voor het verdriet van een familie. In een beschaafde samenleving zeg ik wel. Knack heeft zichzelf voor mij buiten de beschaafde omgangsvormen geplaatst.

Ik verwacht van Knack geen verontschuldiging of geen rechtzetting. Integendeel. Journalisten van het allooi van Karl Van den Broeck zijn lichtgeraakte wezens. Ze mogen vuil spuiten zoveel ze willen, maar o wee als ze eens lik op stuk krijgen, dan zinnen ze op wraak.

Welnu, ze doen maar en ze mogen over mij schrijven wat ze willen. Ik blijf bij mijn standpunt dat behoorlijke Vlaamse mensen beschaamd moeten zijn over wat op 9 mei 2007 in een Vlaams weekblad over de pas overleden Karel Dillen is verschenen.

Frank Vanhecke
1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...