DE LEUGEN REGEERT

De frustratie over het schijnbaar niet te stuiten succes van hun politieke erfvijand zit diep, heel diep, en ligt aan de basis van de recente heisa. “Het haalt niets uit wat we zeggen, ze blijven groeien”, snotterde Yves Desmet ooit in Humo. Er meteen aan toevoegend: “Als doodzwijgen niet helpt en er op kloppen ook niet, laat ons er dan maar op kloppen. Dan hebben we er tenminste nog plezier aan”… Die opmerkelijke biecht van Desmet zegt veel, zoniet alles, over de beroepseer van sommige ‘journalisten’ en het betrouwbaarheidsgehalte van de politieke berichtgeving in ons land.

De afgelopen weken werden in de pers alle registers tegen het Vlaams Belang nog eens opengetrokken: verdraaiingen, halve waarheden en hele leugens, verdachtmakingen, valse insinuaties en regelrechte vuilspuiterij. De schoothondjes van het paarse regime moeten zich – onder het goedkeurend oog van het Belgische establishment – de afgelopen weken flink geamuseerd hebben. Nu gunnen we iedereen op tijd en stond zijn pretje, maar de waarheid heeft haar rechten.

Halve waarheden en hele leugens

Een opsomming van alle manifeste onwaarheden zou ons te ver leiden, maar een kleine bloemlezing van recente wapenfeiten mag volstaan.

Het proces tegen het Vlaams Blok. Yves Desmet, die even voordien nog de moord op Theo van Gogh een aanslag tegen de vrije meningsuiting had genoemd, juicht de veroordeling van het Vlaams Blok toe. De rechter heeft gelijk, roept Desmet, want “je mag wel zeggen dat sommige allochtonen crimineel zijn, maar niet dat álle allochtonen dieven zijn of profiteurs”.
Dat hebben wij nooit of nergens gezegd. Desmet liegt en hij wéét dat hij liegt.

De tsunami. In de marge van de steunactie, hebben wij enkele kritische bedenkingen geuit over de steun van Oxfam aan de communistische dictatuur van Fidel Castro. De pers maakt daarvan prompt: ‘Vlaams Belang weigert steun aan Tsunami 1212’. Een flagrante leugen die als een boemerang zou terugkeren in het gezicht van de bedenkers. Oxfam weigerde immers in naam van de overkoepelende organisatie het geld van de partij. Waarop de pers en de organisatie overstelpt werden met telefoontjes van Vlamingen die boos hun geld terugeisten.

De holocaust, het ultieme wapen bij uitstek tegen ‘extreem-rechts’ in het algemeen en het Vlaams Belang in het bijzonder – alsof wij verantwoordelijk zouden zijn voor die donkere bladzijde uit de Europese geschiedenis.

De linkerzijde in het Europese Parlement heeft niet alleen last van een uiterst selectief geheugen – waarbij hun gewillige collaboratie met allerhande rode dictaturen gewiekst onder de mat wordt gevaagd – maar wil het lot van de joodse slachtoffers vooral gebruiken en misbruiken in de strijd tegen lastige politieke concurrenten die vragen stellen bij de multiculturele heilsleer van vandaag. Het Vlaams Belang weigerde mee te spelen in die hypocriete vertoning en kon dan ook niet anders dan zich onthouden bij de stemming in het Europese parlement.

In de gespeelde verontwaardiging in perscommentaren heette dat: “Vlaams Belang weigert holocaust te veroordelen”. Dat ik namens de partij uitdrukkelijk stelde “het hoofd te buigen voor de joodse slachtoffers van de holocaust” hebben de commentaarschrijvers niet gehoord. Ze wilden het wellicht ook niet horen.

De zaak Remmery dan, waarbij zowat iedereen zich geroepen voelde om met een beschuldigende vinger naar het Vlaams Belang te wijzen. Een geschenk uit de hemel voor iedereen die de migranten zo graag in hun gedroomde slachtofferrol ziet en wil houden, en ons in de rol van domme, dwaze en gevaarlijke ‘extremisten’.

Wij hebben van in het begin de bedreigingen aan het adres van Naïma Amzil en haar werkgever scherp veroordeeld. Net zoals ik hier in een vorige column de eenzijdige verontwaardiging in pers en politiek heb aangeklaagd en de oorverdovende stilte nadat linkse extremisten de wagen van Filip Dewinter hadden verbouwd. Peter Vandermeersch maakt daarvan in De Standaard: “Hoe ziek kan iemand zijn die afkeer heeft van de sympathie voor mensen die met de dood worden bedreigd?” U ziet hoe vuil het spel wordt gespeeld. Wie is er hier ziek?

Over naar cultuur. Toen Eric Arckens enkele kritische vragen stelde bij het cultuurbeleid in Vlaanderen en het belastinggeld dat flink en haast exclusief wordt rondgestrooid naar linkse en elitaire clubjes allerhande, was het kot dagenlang te klein. Al wat progressief is in Vlaanderen – of daar graag voor doorgaat – wierp zich in de bres om lijf en leden te verdedigen van de goed doorvoede heilige koe van Cultuur. Er was sprake van een moordaanslag, censuur, het begin van de dictatuur en nog meer van dat… Onzin natuurlijk. Maar overdrijvingen komen van pas om de geldkraan open te houden en het Vlaams Belang verdacht te maken.

Tweedracht zaaien

Het laatste nieuwe wapen in de vuile oorlog tegen het Vlaams Belang is de poging om aan de hand van manifeste leugens tweedracht te zaaien in onze rangen.

Zo belde Wouter Verschelden, een stagiair bij De Standaard, een tijd geleden naar Jurgen Verstrepen voor een telefonisch interview. In zijn artikel werden Verstrepen uitspraken in de mond gelegd die hij nooit gedaan heeft. Dat er “een grote kloof gaapt tussen de top en de basis”, dat “het programma moet aangepast worden” en dat je “iedereen moet terugsturen, ook diegenen met de Belgische nationaliteit” … Verstrepen voelde zich niet alleen gekrenkt in zijn journalistieke eer, maar ook in zijn integriteit als politicus en diende een recht van antwoord in om de leugens recht te zetten. Die hadden het fiat gekregen van de hoofdredacteur-Wetstraat Bart Brinckman. Dezelfde Brinkman die elke morgen enkele Vlaams Belangers tussen de boterham legt en die ook nu de waarheid herschrijft in De Standaard.

De recente heisa rond moslims binnen en buiten het Vlaams Belang past in dezelfde perverse mediastrategie. Het begon allemaal met een kop in Het Nieuwsblad waarin Gunther Vanpraet Gerolf Annemans liet zeggen dat bij de volgende gemeenteraaadsverkiezingen moslims op de lijst van het Vlaams Belang zouden staan. Maar Gerolf heeft dat nooit zo gezegd. Hij opperde voorzichtig dat dit “principieel niet uit te sluiten is”. Vervolgens gingen enkele journalisten die bloed geroken hadden, aankloppen bij Filip De Man en het spel zat op de wagen. De rest van het verhaal kent u. Dagenlang cirkelden journalisten van alle kranten en omroepen als aasgieren boven onze partij, op zoek naar onenigheid. En zonodig hielpen ze de feiten wel een handje. Op de rode, Antwerpse stadszender ATV werd zowaar een anonieme en onherkenbare ‘allochtoon’ opgevoerd die beweerde dat kopstukken van het Vlaams Belang hem jaren geleden reeds geld zouden aangeboden hebben om bij de verkiezingen op de lijst te staan. Hoera, “hommeles tussen Dewinter en Annemans, Vanhecke en De Man” werd al snel overal gesuggereerd. Niet België barst, maar het Belang barst. Die verhoopte maar vooral fictieve tweedracht moet de ultieme natte droom zijn van de Wetstraat en de verzamelde pers. En de waarheid dan? Tja, wie ligt daar nu wakker van?

De boodschap is duidelijk. Het hoofd koel houden en de rangen gesloten. Niet in de val trappen die onze tegenstanders in de pers graag voor ons uitzetten. Geen ondoordachte of onvoorzichtige uitspraken. Schouder aan schouder, als het moet één tegen allen.

Islam en democratie

“De vraag is of de islam wel in overeenstemming te brengen is met de liberale democratie en de vrijheid, verdraagzaamheid, de verscheidenheid en het tegensprekelijk debat zonder dewelke geen open samenleving mogelijk is.” Het zijn de woorden van niemand minder dan… Guy Verhofstadt. En zijn vraag is actueler dan ooit, na 11 september in New York, 11 maart in Madrid en de moord op Theo van Gogh in Amsterdam.

Alle hypocriete verontwaardiging in de krantenkolommen ten spijt: de vraag van Filip De Man en Filip Dewinter of de islam te verzoenen is met de democratie heeft dus niets met racisme te maken. Tenzij ook Verhofstadt een racist zou zijn. Tenzij ook Patrick Dewael een racist zou zijn. Want stelde Dewael nog niet zo lang geleden zélf niet dat mensen wel gelijk zijn, maar culturen niet?

Dewael: “Ik kan geen cultuur aanvaarden die nog tot religieuze besnijdenissen overgaat. Ik kan geen cultuur accepteren die vrouwen in een minderwaardige positie duwt, omdat ze hun lichaamsdelen moeten bedekken. Ik kan niet akkoord gaan met de onderdrukking van vrouwen door ze binnenshuis te houden en zelfs niet de kans te geven om inburgeringscursussen te volgen. Ik aanvaard geen cultuur waar geen scheiding is tussen kerk en staat. Dat is echt onverenigbaar met een verblijf in onze maatschappij. Als we daaraan toegeven, halen we onze beschaving omlaag.”

In essentie zeggen wij niets anders dan wat Patrick Dewael zegt over de islam: “De islambeschaving is niet gelijkwaardig aan de westerse cultuur en wij hebben het recht om grenzen te stellen aan onze tolerantie.”

Mogen wij Marino Keulen, Peter Vandermeersch en zovele anderen die nu witheet van woede weeral krijsen over het vermeende ‘racisme’ van het Vlaams Belang – “en dat is nog altijd strafbaar” – dringend verzoeken bij het Centrum voor Gelijke Kansen en Racismebestrijding meteen ook maar een klacht in te dienen tegen de liberale minister van Binnenlandse Zaken?

En als ze dan toch bezig zijn met een heksenjacht, mogen ze zich er niet van af maken met het halve werk. Zei Hugo Coveliers – toen nog bij de VLD – in een interview met het linkse blad Meervoud niet: “De islam is de vijand”? Wij citeren: “Ik denk dat de uitingen van de islamitische cultuur op dit ogenblik in Europa minderwaardig zijn aan de geldende waarden en uitingen van de Europese cultuur. En als men dat niet ziet, is men ziende blind.”

En verder: “Sommigen zeggen: de islam is onze vijand niet. Misschien is het juist, maar zeer veel islamieten zijn wel onze vijand.” Of zoals de woordvoerder van Al Arabia ooit bekende:
“Niet alle moslims zijn terroristen, maar de meeste terroristen zijn wel moslims.” Moslims die zich uitdrukkelijk beroepen op de koran, op hun geloof en op Allah om mensen de keel over te snijden…

Hirsi Ali en de VVD

“Met één kreet ontzegt het Vlaams Belang een hele bevolkingsgroep van zowat 500.000 mensen in ons land het vermogen om deel te nemen aan één van de meest fundamentele waarden van onze maatschappij, de democratie”, schreef Peter Vandermeersch woedend in De Standaard. Hoge islamgeestelijken stellen zélf dat islam en democratie niet samengaan. Vooraanstaande imams, ook in ons land, hebben al gezegd dat de wetten van de Koran boven de wetten van de staat staan.

Sorry hoor, maar de kretologie van Vandermeersch en het wild strooien met het ‘racisme-etiket’ moet alweer verhinderen dat het debat ten gronde wordt gevoerd. Zo is het altijd al gegaan in het integratiedebat.

Bij onze noorderburen wordt die vraag wel luidop gesteld. Zonder taboes en zonder de dreiging van racismeprocessen. Elsevier: “Het is de vraag of de afkeer van het Westen, de afkeer van de democratie, het verzet tegen de gelijkwaardigheid van man en vrouw en het verzet tegen de staat die boven de religie staat, een uitwas is van de islam of dat die afkeer samenhangt met de huidige islam als dusdanig. Dat is een urgente vraag. Als de islam als zodanig de rechtvaardiging dan wel de aanzet biedt voor dat verzet tegen het Westen, is het islamitische terrorisme in Nederland wellicht niet een kwestie van enkele honderden, enkele duizenden, desnoods enkele tienduizenden moslims. Dan zijn die eigenschappen ingebed in de meerderheid van de snel groeiende islamitische populatie in Nederland.”

Wat het antwoord op die prangende en fundamentele vraag betreft, heeft de moedige politica Ayaan Hirsi Ali nooit onder stoelen of banken gestoken dat het geen probleem is van enkele ‘geïsoleerde extremisten’, maar van de islam zélf. Ook de bekende publicist en islamoloog Afshin Elian is dezelfde mening toegedaan: “De koran is een bron van onvrijheid, angst en moord.”

Het klopt wat sommige commentatoren opmerken: wat in de Bijbel en de Talmoed staat, is ook niet altijd fraai, ook in die teksten worden de mensenrechten vaak geschoffeerd. Maar voor zover bekend zijn er in de hele wereld geen terroristen die zich vandaag op Bijbel of Talmoed beroepen om onschuldige en weerloze mannen, vrouwen en kinderen de lucht in te jagen of te onthoofden…

“Enkele kernwaarden van onze moderne samenleving – met name de gelijkheid van man en vrouw, gelijkheid van homo’s en hetero’s, vrijheid van meningsuiting, religieuze tolerantie, scheiding van Kerk en Staat – botsen met de theologische waarden van de islam.” Zo staat het nu letterlijk in het nieuwe ‘Liberaal Manifest’ van de Nederlandse liberalen, de VVD. Het is net dat wat wij ook hebben gezegd. Laat ons dat debat ook in ons land maar eens voeren.

Irak, Turkije, Amsterdam …

Journalisten en politici haastten zich om te zeggen dat islam en democratie wel samengaan. Allochtone politici verwezen daarbij graag naar zichzelf en naar de recente verkiezing van de moslimraad. De opkomst bij die verkiezingen was niet om over naar huis te schrijven en de geschiedenis van de moslimexecutieve is een politieke lijdensweg. Uit een rapport van de Staatsveiligheid en het Comité I bleek dat het overlegorgaan tussen de islam en de overheid in ons land in de greep is van notoire moslimfundamentalisten. Niet echt een goed voorbeeld dus.

Commentatoren verwezen naar Turkije en Irak

Nu hebben wij alle respect voor de inwoners van Irak die zopas naar de stembus gingen, maar die democratische verkiezingen konden alleen plaatsvinden dankzij de massale inzet van Amerikaanse troepen. We kunnen alleen maar hopen dat het Iraakse experiment van de islamitische democratie zal slagen, maar zeker is dat nog lang niet.

En Turkije dan. Ook daar wordt de democratie alleen in stand gehouden door de nadrukkelijke aanwezigheid van het Turkse leger, dat angstvallig waakt over de politieke erfenis van Atatürk. Het is een publiek geheim dat de Turkse premier Erdogan ervan droomt om de Turkse toetreding tot Europa te gebruiken als een breekijzer om de macht van het leger terug te dringen en zo “de islam te geven wat de islam toekomt”…

Robert Pollock, journalist van The Wall Street Journal, bracht onlangs een bezoek aan Ankara en keerde geschokt terug. Hij proefde er een vergiftigde sfeer, een combinatie van anti-Amerikanisme en jodenhaat. De Nederlandse Volkskrant bracht vorige week zelfs het bericht dat Adolf Hitler zeer populair is in Turkije. De Turkse vertaling van Mein Kampf is een bestseller en ligt in grote stapels in de boekhandel. Vorig jaar gingen er 50.000 exemplaren over de toog.

Datzelfde Turkije dat door Verhofstadt en co. zo graag wordt voorgesteld als een lichtbaken van democratie in de islamwereld en rijp werd bevonden om straks toe te treden tot Europa… Islam en democratie? Bij nader inzien blijkt Turkije toch niet zo’n goed voorbeeld.

De haat tegen het Westen en tegen de joden is geen marginaal fenomeen in de Arabische wereld en bij de moslimbevolking, maar de hoofdstroming. In Nederland verschenen alarmerende artikels in de krant over radicale basisscholen. U leest het goed: basisscholen! “Mohammed B. wordt als held vereerd. Wanneer Hirsi Ali op school-tv in beeld verschijnt, worden ‘schietbewegingen’ gemaakt. Tijdens een bezoek aan het Anne Frankhuis werden door leerlingen uitspraken gedaan als ‘net goed’ en ‘ze hadden nog veel meer joden moeten doden’ …”

De radicale uitlatingen dateren al van voor de aanslagen van 11 september, maar zijn sindsdien alleen maar toegenomen. “Tien jaar geleden hoorden we allochtone leerlingen al zeggen ‘wij Marokkanen nemen Nederland over’. Nu zien we leerlingen uit groep 3 – die kunnen amper schrijven – al fonetisch ‘fuck you Nederland’ op papiertjes schrijven. Leerlingen uit groep 8 lopen met foto’s van Mohammed B. in hun tas, dat is hun held.” Zullen we het daar eens over hebben, in plaats van over het denkbeeldige ‘racisme’ van het Vlaams Belang.

Islamstaat Molenbeek

Het Nieuwsblad pakte onlangs uit met een ophefmakende reportage van een allochtone studente journalistiek. Hind Fraihi dook onder in het multiculturele getto van Molenbeek en nam er het oprukkende fundamentalisme onder de loep. “Jullie blanke autochtone Vlamingen onderschatten het probleem van het moslimextremisme in Brussel. Het is geen fabel maar een olievlek die langzaam maar zeker uitbreidt.”

Fraihi windt er geen doekjes om. “Op weg naar mijn flatje in de Rue De Ribaucourt doe ik een test. De tel-de-Belgen-in-Molenbeek-test. De hele tijd speur ik de straat af op zoek naar een autochtoon. Aha, eindelijk, op het Sint-Jan Baptistplein zie ik een Belgische bejaarde. Ze rammelt met een boodschappenkarretje voorbij. Het oudje is geen autochtone meer in dit stuk moslimland. Nee, denk ik, ze is een vreemde in een stad die ooit de hare was.”

“Vroeger woonden hier veel Belgen, maar we hebben ze allemaal weggejaagd”, zegt mijn Marokkaanse slager, zo gaat Fraihi verder. “De kleine criminaliteit tiert hier welig. De Marokkaanse jongens hebben het onder meer gemunt op de tasjes van de Belgen. Die zijn terecht bang geworden en hebben hun biezen gepakt.” Nee, Marokkanen vallen geen Marokkanen lastig. Alleen maar weerloze Vlamingen. Onvervalst racisme, maar de overheid en het Centrum kijken de andere kant op.

Hind Fraihi: “Ik stel vast dat veel Brusselse moslims geen enkele wil tot integratie vertonen. Ze zien de Belgen als ongelovigen en hebben geen enkele affectie met ons land. Molenbeek beschouwen ze zelfs niet meer als België maar als een moslimenclave, waar zij de plak zwaaien als in een islamstaat en waar Belgen niet welkom zijn.” Zullen we het dáár eens over hebben? Maar neen, de explosieve reportage werd door de weldenkenden in de media doodgezwegen, het gevaar geminimaliseerd, gerelativeerd en weggelachen. “Een moslimstaat in Molenbeek? Ach, een ‘moslimstraat’ dat wel”. Geen paniek. Niks aan de hand. Laten we schelden op het Vlaams Belang – dat is gemakkelijker – en overgaan tot de orde van de dag.

Moslims en het Vlaams Belang

Om te verhinderen dat het échte debat eindelijk gevoerd wordt, hebben de opiniemakers het grofste geschut uit de stal gehaald om de boodschapper onder vuur te nemen. “Het Vlaams Belang kan niet zonder ‘vuiligheid’. Het zit in de genen…” “Het Vlaams Belang blaast warm en koud”. “Barsten in het Vlaams Belang”en meer van dat.

We moeten onze tegenstanders teleurstellen, maar daar klopt allemaal geen letter van. De pershyena’s die schrijven over ‘ruzies’ aan de top van de partij nemen hun wensen voor werkelijkheid. Iedereen binnen de partij is het roerend eens over de kern van de zaak. Onze analyse is dezelfde als die van Ayaan Hirsi Ali, Geert Wilders en de liberale VVD. Dezelfde als die van Verhofstadt in zijn politieke jeugdjaren en van Patrick Dewael en Hugo Coveliers vrij recent. Er IS een levensgroot probleem met de islam en zijn volgelingen. Niet alleen in de Arabische wereld, maar in heel de wereld en ook bij de steeds groeiende immigrantenpopulatie in de Europese steden. Dat is een even nuchtere als pijnlijke vaststelling. Aan ons standpunt is dus helemaal niets ‘ranzig’, ‘onverdraagzaam’ of ‘racistisch’.

In weerwil van politieke banbliksems en opgestoken vingertjes in de pers, wordt onze zorg over de positie van de islam in onze samenleving ook gedeeld door de bevolking. Zo meldt Het Nieuwsblad dat drie op vier lezers weinig of geen vertrouwen heeft in de democratische ingesteldheid bij moslims. Enige zelfreflectie en zelfkritiek bij de allochtonen en de allochtone parlementsleden zou dus wel op zijn plaats zijn.

Ons partijstandpunt is duidelijk en blijft ook morgen wat het vandaag is: “Aanpassen of terugkeren”. In het verleden hebben wij het bij herhaling gezegd en we zeggen het opnieuw: “Wij steken de hand uit naar die vreemdelingen die hun lot met het onze willen delen, die onze taal leren, respect opbrengen voor onze cultuur, die onze waarden en normen willen overnemen, die onze wetten naleven. Wij steken onze hand uit naar die vreemdelingen die Vlaming willen worden onder de Vlamingen.”

Dat nemen wij binnen de partij ook ernstig. Bij gemeenteraadsverkiezingen in het verleden hebben al Italianen, Spanjaarden en in Brussel ook een Libanees op de lijsten van het Vlaams Blok gestaan. Bovendien is onze huidige mandataris met de langste staat van dienst van Armeense afkomst. Dat zijn allemaal mensen die zich perfect hebben geïntegreerd en die ons partijprogramma onderschrijven. Vlamingen en ook de leden en kiezers van het Vlaams Belang hebben dus geen enkel probleem met vreemdelingen op zich en het gaat dus ook helemáál niet om huidskleur. Het gaat om cultuur, om het behoud van onze identiteit en onze democratische waarden.

Bij onze noorderburen zijn het vaak mondige allochtonen die het voortouw nemen in de gerechtvaardigde kritiek op de islam, in de strijd voor de Europese waarden en normen en in de verdediging van onze democratische vrijheden. Denk maar aan de moed van Ayaan Hirsi Ali, die daar letterlijk haar eigen leven voor veil heeft. Het is een zegen voor de politiek, voor de democratie en voor het hoogdringende integratiedebat dat Nederland iemand als Hirsi Ali heeft. In eigen land is er aan allochtone kant nog altijd niemand met die kennis, die lef en die allure om het debat aan te zwengelen.

Wij wéten nochtans dat heel wat allochtonen voor het Vlaams Belang stemmen. Omdat zij bijvoorbeeld de criminaliteit en ook de struisvogelpolitiek van de traditionele partijen beu zijn en omdat zij weten dat wij het met ons standpunt over assimilatie bij het rechte eind hebben. En dus zit niét het Vlaams Belang, maar zitten al diegenen die volhouden dat het Vlaams Belang een racistische partij is, en die blijven geloven in hun multiculturele sprookje, met een gigantisch probleem!

Frank Vanhecke
1

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...