Ambassadeur van chaos

De Gucht en zijn Franstalige collega van Ontwikkelingssamenwerking Armand De Decker van de MR – niet te verwarren met de judocoach Jean-Marie Dedecker! – hebben gezamenlijk de functie gecreëerd van ambassadeur voor “Institution Building”. Die kersverse ambassadeur gaat het Belgische model exporteren naar het buitenland. Staatshervormingen, halfslachtig federalisme, grendelgrondwetten, scheefgetrokken zetelverdelingen, dubbele meerderheden, alarmbelprocedures, het cordon sanitaire, ongrondwettelijke kiesrarrondissementen, zeven parlementen, tientallen ministers en honderden parlementsleden voor een landje met amper tien miljoen inwoners… Een kat zou er haar jongen niet in terugvinden, en zelfs ervaren politieke commentatoren raken er soms de draad kwijt. Vraag maar eens bij verrassing aan een willekeurig parlementslid wat bijvoorbeeld de Gemeenschappelijke Gemeenschapscommissie is. En wij gaan die chaos nu exporteren naar landen die toch al geteisterd zijn door burgeroorlogen of conflicten, waar de democratie nog in haar kinderschoenen staat. Hebben ze daar nog geen problemen genoeg?

Het wordt helemaal hilarisch als we zien wie die ambassadeur voor “Institution Building” is: niemand minder dan Jos Geysels, de fanatieke, bekrompen opperzuurpruim van het vroegere Agalev. Hij heeft zijn partij naar de ondergang gevoerd, en nu wordt hij naar de kolonies gestuurd. Pardon, naar de nieuwe democratieën. Wij dachten dat we met Karel De Gucht het toppunt van ondiplomatieke botheid hadden bereikt, maar het kan dus nog altijd erger. Geysels is zo mogelijk nog tactlozer dan De Gucht zelf. Geysels heeft altijd tot de linkervleugel behoord, zelfs binnen een linkse partij als Agalev. Maar nu aanvaardt hij wel heel gretig een benoeming die uitgaat van twee liberale kopstukken. Het is tekenend voor de kazakdraaierij van de groenen, en voor hun absolute minachting voor hun eigen principes…

Maar Jos Geysels ziet het opbouwen van nieuwe staatsstructuren helemaal zitten: “België heeft een expertise op dat vlak,” orakelt hij. “Bij de opbouw van een democratische staat of het uitschrijven van een federale grondwet.” Hij bevestigt daarmee de oude belgicistische leugen dat het in België nooit tot gewapende conflicten tussen de drie gemeenschappen is gekomen doordat onze instellingen zo subtiel en zo vernuftig zijn. Dat is natuurlijk baarlijke nonsens. Als België niet de weg is opgegaan van Ierland, Bosnië, Libanon, Macedonië, Irak of Kosovo dan is dat maar aan één ding te danken: aan het geduld en de lankmoedigheid van de Vlamingen, die heel braaf alle onrecht en alle vernederingen blijven slikken. Niet aan het sublieme Belgische federalisme…

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...