11 juli: een tricolore Turnhoutse burgemeester…

Traditioneel verzamelden de 11 juli-vierders zich aan het Jozef Simonsmonument aan het Kasteel. Het weer zat niet echt mee en de samenzang moest vanonder de paraplu’s gebeuren… 
Het schepencollege was vertegenwoordigd door de burgemeester, schepen Maes en schepen Debusser. Van de socialistische schpenen was er egeen spoor, evenmin als van hun gemeenteraadsleden. Ook Groen! en Turnhout Vooruit ontbraken naar “goede” gewoonte en vanuit de CD&V-fractie waren slechts een tweetal leden komen opdagen. Open VLD was vertegenwoordigd door fractievoorzitter Gladiné en de Vlaams Belang – fracties uit gemeenteraad en OCMW waren traditioneel – op een vakantieganger na – opvallend op post. Gemeenteraadslid Lieve Driesen legde eens te meer een bloemstuk bij het monument neer namens onze fracties.
Nieuw en weinig origineel was het optreden van de nieuwe burgemeester… Francis Stijnen bestond het om te komen opdagen met de Belgische tricolore sjerp om zijn middel. Fractievoorzitter Paul Meeus maakte hem er meteen op attent dat dat “not done” is op 11 juli en dat zijn voorganger dat zelfs nooit had gedaan…
Nadien hoorden we op de zitting op het stadhuis maar een erg matige en gematigde burgemeester een flauwe weinigzeggende 11 juli-toespraak brengen. Er ging niets bezielends van uit en hij leek zich enkel te bekommeren om meer middelen voor de centrumstad Turnhout vanuit de nieuwe Vlaamse regering. Hij moet duidelijk nog eens een babbeltje gaan doen met Marcel Hendrickx die als Vlaamsgezinde CD&V-er hem zeker nog wat raad en ideeën kan geven…
In schril contrast daarmee stond de traditionele toespraak van Leo van Mierlo, de voorzitter van de Turnhoutse VOSsen, die geen spaander heel liet van België, dat nooit zijn – en evenmin het onze – vaderland zal zijn. Ook fel gesmaakt was de toespraak van Professor Bart Maddens. Hij pleitte voor een soevereine staat Vlaanderen en hoopte dat de afwachtende houding tegenover de Franstaligen – een nieuwe Vlaamse strategie die haar deugdzaamheid evenwel nog moet bewijzen – er niet toe leidt om helemaal niets te doen, maar integendeel onze assertiviteit levendig houdt.
Omkaderd door koorgezang uit Kasterlee en Nederlandstalige liederen van de jonge zangeres Mira, werd het een mooie 11 juli-viering, die als vanouds werd afgesloten met een druk bijgewoonde receptie.

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...