11 JULI-BOODSCHAP VLAAMS BELANG

VLAAMSE FRONTVORMING: CD&V/N-VA EN VLAAMS BELANG VERTEGENWOORDIGEN MEERDERHEID VAN VLAAMSE KIEZERS
VLAAMS BELANG WIL ‘WEIGERINGSFRONT’ TEGEN BELGISCH STATUS QUO EN STEEKT HAND UIT NAAR LETERME, VANDEURZEN EN DE WEVER

Een jaar van stilstand
Het afgelopen politieke jaar was opnieuw een jaar van stilstand in de Vlaamse staatswording. Na de beschamende niet-splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde bleef het ook dit jaar oorverdovend stil op communautair vlak. Minister Keulen belooft nu het zoethoudertje ‘gratis parkeren op 11 juli’, maar vergeet gemakshalve dat zijn partij reeds tijdens de vorige legislatuur beloofde om van de Vlaamse feestdag een vrije dag te maken.

Het belangrijkste dossier van het land – de fenomenale geldstroom van Vlaanderen naar Wallonië die meer dan 12 miljard euro per jaar bedraagt – bleef opnieuw in de taboesfeer. Wij wachten nog steeds op de zoveelste “objectieve studie” die de Vlaamse minister-president Leterme had beloofd voor het zomerreces.

De denkgroep ‘In de Warande’ ondernam wel een moedige en zeer verdienstelijke poging om de transfermechanismen bloot te leggen en de onoverbrugbare verschillen tussen Vlaanderen en Wallonië met rationele argumenten aan te tonen. Het Belgische establishment slaagde er nooit in om de cijfers van het goed onderbouwde ‘Manifest voor een zelfstandig Vlaanderen’ te weerleggen, maar beperkte zich tot het schieten op en broodroven van de boodschappers, met het ontslag van McKinsey-topman Herman De Bode als triest hoogtepunt.

Dat alles maakt nogmaals duidelijk dat voor het Belgische establishment werkelijk álle middelen goed zijn om het streven naar Vlaamse zelfstandigheid te fnuiken. Vooralsnog lijken zij daarin te slagen. Enkel wanneer Vlaamsgezinde krachten kijken naar wat hen bindt, kan het Belgische status quo worden doorbroken.

Weigeringsfront tegen België

In 1999 zei VLD-fractieleider Denys over de vijf resoluties van het Vlaams Parlement voor meer Vlaamse bevoegdheden: “We vinden dit een goede tekst omdat Vlaanderen erdoor de noodzakelijke autonomie krijgt binnen de federale staat. Niet enkel de VLD-fractie van dit parlement zal vandaag dit voorstel van resolutie goedkeuren, maar de gehele partij zal de tekst hanteren als basisdocument voor de gesprekken over de staatshervorming na 13 juni.” Na de verkiezingen van 13 juni 1999 verkoos de VLD van Guy Verhofstadt de Belgische postjes echter boven de Vlaamse principes. De nochtans minimalistische resoluties bleven dode letter.

Met de federale verkiezingen van 2007 in het vooruitzicht, presenteert Guy Verhofstadt zich nu onbeschaamd als de man van de status quo. In diverse interviews geeft hij aan dat er, als het van hem afhangt, géén communautaire ronde komt. Daarmee hoopt Verhofstadt in de gunst te blijven van de Franstaligen en een derde ambtstermijn als Belgisch eerste minister in de wacht te slepen. Met die opportunistische houding maakt hij het confederale streven van vele VLD-partijgenoten ondergeschikt aan zijn persoonlijke ambitie. Het maakt een Vlaamse ruggengraat bij de andere Vlaamse politieke formaties meer dan ooit noodzakelijk.

Wij doen hierbij dan ook een plechtige 11 juli-oproep aan Yves Leterme. Hij meer dan wie ook ondervindt elke dag opnieuw de nefaste gevolgen van de Belgische PS-staat, die Vlaanderen gijzelt en elk degelijk bestuur compromitteert. Wij roepen hem en CD&V en N-VA op de nodige politieke moed te tonen om, samen met het Vlaams Belang, de meer dan noodzakelijke Vlaamse bevoegdheden te realiseren.

De gewezen perschef van het Europees Parlement, Guido Naets, poneerde tijdens een recente 11 juli-viering dat de onafhankelijkheid van Vlaanderen morgen een feit kan zijn indien CD&V/N-VA en Vlaams Belang willen samenwerken. Beide politieke formaties hebben in een Vlaams Parlement een meerderheid van 10 zetels. Verschillende peilingen wijzen bovendien uit dat Vlaams Belang en het kartel van CD&V en N-VA op dit moment een grote meerderheid van de Vlamingen vertegenwoordigen. Het Vlaams Belang steekt daarom de hand uit naar Yves Leterme, Jo Vandeurzen en Bart De Wever om samen een weigeringsfront tegen de Belgische status quo te vormen. Vlaanderen moet eindelijk zélf zijn toekomst in handen nemen. Indien het kartel zijn koudwatervrees overwint en met niets minder genoegen neemt dan met bijvoorbeeld de splitsing van de Belgische sociale zekerheid – als eerste stap naar een snelle Vlaamse onafhankelijkheid – zal het in Vlaams Belang een medestander vinden. Het ‘front de réfus’ van Vlaamsgezinde krachten moet de Franstaligen duidelijk maken dat een meerderheid van de Vlamingen niet langer gediend is met de Waalse/Belgische stilstand.

Vlaanderen onafhankelijk!

Voor het Vlaams Belang is het al langer duidelijk dat binnen België geen goed bestuur mogelijk is. Om de Belgische ziekte definitief te genezen, om de welvaart en dus het welzijn van ons en de komende generaties Vlamingen te vrijwaren, moet Vlaanderen onafhankelijk worden. Slechts dan kunnen we de culturele, sociale, maatschappelijke en economische uitdagingen van onze globaliserende wereld ten volle aangaan. Het is en blijft de ambitie van het Vlaams Belang om te blijven schudden aan de Belgische boom tot ons volk krijgt waar het recht op heeft: een onafhankelijke en dus behoorlijk bestuurde en welvarende Vlaamse staat in Europa.

Frank Vanhecke
Voorzitter Vlaams Belang

Bruno Valkeniers

Voorzitter

Misschien bent u ook geïnteresseerd in ...